Vanochtend moest ik om een of andere vage reden toch onverwacht zelf mijn Honda bij dealer Jan van Dijk brengen voor een APK en om even ergens naar te laten kijken. Hoe dan ook, ik kreeg een vrij nieuwe leenauto mee, dit keer wat anders dan de Jazz of de Accord die ik eerder al meekreeg.Ik reed daarom vanaf Brielle weer terug met een Honda CRV, een auto die m'n vader zou bestempelen als 'busje' maar die ik vooral vandaag even met een ander kritisch oog bekeek. Hoe was het immers gesteld met het comfort, de ruimte, het aanzicht of de rijeigenschappen?
Dat laatste bemerkte ik meteen toen ik op de terugweg al een vrachtwagen in wilde halen. Normaal gesproken schakel ik terug en ben er binnen een mum van tijd voorbij met mijn Type R. Nu moest ik geduldig voorbij 'kruipen'...
Desalniettemin reed hij wel comfortabel en voelde hij aan als een goede, ruimte gezinswagen, maar laten we hem eerst eens van de buitenkant bekijken. Hij oogt namelijk nog best stoer en vind 'm dan ook absoluut niet lelijk. Een grote, brede en stoere neus aan de voorkant en een lekkere dikke kont aan de achterkant, die de enigszins 'chique' lijn van de auto afmaakt. Die kont kan trouwens ook nog open en de ruimte die zich dan openbaart is lekker fors. Je kan er prima al je vakantiespullen in vervoeren, of een paar kinderwagens, drumkits (voor de nodige optredens), of schoonmoeders...
Dan de achterbank. Meteen viel op dat die uitermate makkelijk te bereiken was omdat de achterste deuren bijna haaks open kunnen staan. Gepaard met de 'lekkere hoge instap' (dat mijn vader tegenwoordig als steekwoord gebruikt bij het wel of niet goed vinden van een auto), maakt het dus lekker comfortabel om achterin te klimmen en ook de stoelen die je daar vindt zitten prima. Niet overdreven luxe natuurlijk, maar voor de prijsklasse waarin deze auto zich bevindt hebben ze dit bij Honda prima voor elkaar. De bestuurdersstoelen krijgen overigens ook de klassificatie 'prima', want hoewel ook deze niet echt overdreven luxe zijn, zitten ze (je raadt het al), prima.
Alleen het dashboard vind ik wat saaïg, en omdat de auto pas uit oktober 2008 dateert had ik hier wel meer de lijn verwacht die Honda tegenwoordig doorvoert in zijn assortiment, iets sportiever dus. Helaas.
Wat wel direct bij het instappen opviel is de wat vreemd aandoende handrem. Hij viel mij zelfs zó op, dat ik dacht dat ik een automaat zou gaan rijden, maar de versnellingspook bevond zich op een voor mij bekende plek.
Al met al mag deze CRV toch weer met trots het Honda logo dragen en zou ik 'm voor het comfort en de beschikbare ruimte in overweging nemen, mocht ik daar de behoefte toe hebben.
Vooralsnog ben ik nog steeds gelukkig met mijn eigen stoere racewagen die ik aan het einde van de dag met grote blijdschap weer terug in ontvangst mocht nemen. Gekeurd en wel en een paar kleinigheidjes weggewerkt...
