Een gedecoreerd raam en een kapotte stoep op dezelfde dag

Ik heb graag een beetje privacy. Ik heb af en toe zelfs wat nudistische trekjes binnenshuis en zeg nou zelf, dat is in ieder huishouden wel het geval. Daarom stoorde ik me nog aan onze voordeur die een regelrechte inkijk gaf in onze hal, op de trap en als de kamerdeur open stond kon je ons zelfs op de bank zien zitten. Helemaal als 's avonds de lichten aan zijn en op een of andere manier voelde ik me daar toch niet zo prettig bij.

Om die reden ontwierp ik onlangs een raamdecoratie die ik wel bij ons vond passen. Ik stuurde 'm op naar JMC Signmakers uit Bruinisse en zij verzekerden me dat ze 'm netjes uit zouden snijden en plaatsen. Het kon even duren want ze gingen nog even op vakantie, maar zo'n haast had ik er nu ook weer niet mee.

Vandaag werd ik dan gebeld dat ze de decoratie wilden komen plaatsen en ik ging dan ook even naar huis om er bij te zijn en te kijken of het goed ging (ja ik weet het, ik ben dan echt een zeikerd terwijl ik weet dat de mannen van JMC gewoon altijd goed werk afleveren!).
Thuis aangekomen stond de voor mij bekende bus dan ook al voor de deur en werd er een begin gemaakt met het plakwerk. Dat ging ongelooflijk snel en na een kwartiertje plakken en wrijven, zat het werk er op.

Ik ben dan ook zeer tevreden over het resultaat. Nu kan ik tenminste weer eens in mijn blote kont de trap op en af lopen (niet stiekem door de uitsneden komen gluren nu ;-)). Oh ja, let ook vooral op het detail in de uitsneden, waar ik een geintje uitgehaald heb tussen de uitgesneden blaadjes.

Niet veel later, toen ik weer terug was op de zaak werd ik gebeld door de buurman. Alexander vroeg of ik soms op de stoep had staan springen, want de stoep was ingezakt!
Nadat hij mij daar van overtuigd had door een foto via de mail te sturen, belde ik maar direct naar de gemeente.

Ik kreeg een baliemedewerker aan de lijn en zei: "Hallo, met Sander de Gans. Ik hoor net van mijn buurman dat mijn stoep kapot is en ik denk dat dit door een vrachtwagen gedaan is, zo te zien." De baliemedewerker vroeg op zijn beurt: "Heeft u een kenteken?", waarop ik weer antwoordde: "Nou nee, want ik zit op m'n werk en ik kreeg net van de buurman te horen dat de stoep kapot gereden is en ik heb het op een fotootje gezien, maar dat is ook alles helaas".
"Dan kunt u beter even aangifte gaan doen bij de politie meneer" antwoorde de ambtenaar mij.
"Ja luister eens..." en ik raakte al iets geïrriteerd "het is jullie stoep en ik zou graag zien dat ie gemaakt werd want het is voor mijn deur. Als er iemand vanavond in het donker op z'n bek gaat omdat de stoep overhoop ligt en hij breekt 2 benen, zijn jullie denk ik iets verder van huis. En het is hier nogal donker, want van de 20 lantaarnpalen die hier splinternieuw in de straat staan, toen het er precies 2!...".

"Dan ga ik u even doorschakelen naar de buitendienst, één moment alstublieft...". Kijk dacht ik, daar heb ik meer aan en nadat ik de uiterst begripvolle en vriendelijke meneer van de buitendienst gesproken had, hing ik toch nog met een voldaan gevoel op. Nu alleen nog even afwachten wanneer ze er ook daadwerkelijk wat mee gaan doen, want toen ik een tijd geleden belde voor de té hoge drempel in de weg, deden ze daar ook een hele tijd later pas weer wat mee.

We wachten het maar af...

Een dag recreëren, happen, borrelen en netwerken

Zo af en toe heb je nog wel eens wat aan de zuurverdiende centjes die je per jaar aande Kamer van Koophandel kwijt bent. Ach wat zeur ik, zoveel geld is het niet, het gaat om tientjes werk, maar uiteindelijk gaat het om het idee natuurlijk. Hoe? Nou, de KvK organiseert vaak borrels of andere interessante bijeenkomsten en over een van die borrels, die vandaag gehouden werd in Stellendam, wou ik het eens hebben.

Vandaag was het tijd voor de Young Business Regatta, een jaarlijks terugkerend evenement waar je je je als ondernemer voor in kan schrijven, om onder het genot van een pittig middagje recreëren, een hapje en vooral een drankje kan netwerken en vooral nieuwe, interessante mensen kan ontmoeten.

Zo kwamen Bjorn en ik die middag rond een uur of 12 aan in de jachthaven van Stellendam, waar we met velen verzamelden bij Restaurant Berrisz. Hier konden we nog even aan een goede voeding denken want de mogelijkheid bestond nog om een broodje kroket te nuttigen. Een echte sporters-kost dus. De broodjes namen dan ook gretig aftrek.
Nadat we in een groene en een blauwe groep waren ingedeeld, was het tijd om richting de boten te gaan. De groene groep had de eer om als eerste in de kolonne zeilboten te klimmen en een zeilwedstrijd aan te gaan op het Haringvliet, richting Hellevoetsluis.
De blauwe groep, waar wij ook ingedeeld zaten, had de eer om eerst met de Klipper mee te varen, die op de voet gevolgd werd door een Ribb. Wat een termen allemaal, ik zal ze dan ook even nader verklaren.

Een Klipper is een groot zeilschip zoals waar ik hier op het voordek sta. Op die boot was plaats voor zo'n 125 man en was voorzien van een gezellige bar inclusief leuke bar-dames.
Een Ribb is een opblaasbare rubberboot die voor ontieglijk hard kan varen (zoals Bjorn's haar hier demonstreerd door ondanks de gel nog steeds op te waaien) en waarmee je veel lol kan hebben. Hierop was plaats voor 10 mensen en 2 "begeleiders" (klinkt een beetje als een schoolreisje, was het ook wel een beetje). Wij namen plaats op de 2e rij van voren en dus hadden we nog wat mensen achter ons.
Nadat we een tijdje stil gelegen en gekeken hadden hoe de bootjes het water op voeren, gaven we vanuit onze Ribb het startsein en begon de zeilwedstrijd. Ook onze tocht in de Ribb begon toen eindelijk en op een heerlijk tempo scheerden we langs de verschillende zeilbootjes en de Klipper waar we na een paar rondjes weer aanlegden om te wisselen. De pret kon immers niet eeuwig duren.
Daarna kregen we wederom de gelegenheid om wat nattigs te nuttigen en met elkaar wat te babbelen over wat we allemaal niet ondernamen als ondernemer zijnde.

Na een tijdje meerden we aan in de haven van Hellevoetsluis, waar we van de Klipper overstapten op een zeiljacht en waar we weer met 6 andere mensen in gesprek kwamen. Ook de eigenaar van het zeiljacht bleek ondernemer te zijn en verkocht zelfs de boot waar hij op voer. Bootje bleek een luttele €500.000,- op te moeten brengen en daarom wilden Bjorn en ik het bootje eens beter bekijken.

Beneden deks gekomen bleek het jacht te beschikken over 3 slaapkamers, waarvan één "master-bedroom". Bjorn vond het bed lekker zacht en ook ik testte het nog even uit. De badkamer bleek eveneens niet mis voor op deze "50 voeter" (16 meter), evenals de zithoek trouwens waar je waarschijnlijk tot laat nog een potje Mens-erger-je-niet kunt spelen. Zelfs de keuken bleek venuftig want het gasstel draaide mee op de hellingshoek van de boot ten opzichte van het water. Erg handig, dan kom je knakworsten tenminste niet over het randje van je pan heen drijven.
Nadat we ons ervan verzekerd hadden dat het dat half miljoen ook wel waard was, zochten we het zonnetje weer op. Ondertussen genoten we van de prachtige vergezichten en de heerlijke wind die de zeilen deed opbollen. Af en toe moesten de handen dan nog even uit de mouwen gestoken worden, maar ik kan met een gerust hart melden dat het vandaag vooral genieten was.

Rond een uur of half 5 voeren we de haven van Stellendam weer binnen en meerden we aan. De aansluitende barbeque sloegen we echter over want er stond nog een borrel voor de deur.
Janine had intussen een pan heerlijke maccaroni bereidt, waar Bjorn en ik naar hartelust van smikkelden.

De volgende borrel stond bij JMC Signmakers in Bruinisse gepland. Een goed bedrijf waar we graag mee samenwerken en die vandaag hun nieuwe pand aan het publiek presenteerden.
Wat een groot bedrijf is dat geworden, nooit gedacht dat het zo groot zou zijn eerlijk gezegd. Er moet dan natuurlijk ook ruimte zijn om vrachtwagens te bestickeren. Ook het werk dat zij ontvangen van de reclamebureau's moet misschien nog even worden behandeld voor dit alles door de printer loopt. Dit gebeurdt op een nieuwe en smaakvol ingerichte afdeling, dicht bij de printers zodat alles goed te zien is. Ook handig is de afdeling waar JMC's klanten (vooral reclamebureau's) veel verschillende materialen of toepassingen kunnen bekijken. Vooral handig als je als ontwerper een idee hebt maar nog niet direct een notie hebt van hoe het uit te voeren is.
Zelfs de plaatselijke discotheek "De Pul" was die avond klaarblijkelijk gesloten omdat de audio-installatie aan de mannen van JMC uitgeleend was!

Al met al veel (leuke) borrels vandaag en leuke belefenissen, maar zoals altijd zal er toch ook weer gewerkt moeten worden. Nu eerst weekend vieren, met morgen Concert At Sea als hoogtepunt. En dan maandag... ja maandag dan weer aan de slag!

Als bonus een filmpje van hoe het er aan toe ging op de Ribb...