Ik heb graag een beetje privacy. Ik heb af en toe zelfs wat nudistische trekjes binnenshuis en zeg nou zelf, dat is in ieder huishouden wel het geval. Daarom stoorde ik me nog aan onze voordeur die een regelrechte inkijk gaf in onze hal, op de trap en als de kamerdeur open stond kon je ons zelfs op de bank zien zitten. Helemaal als 's avonds de lichten aan zijn en op een of andere manier voelde ik me daar toch niet zo prettig bij.Om die reden ontwierp ik onlangs een raamdecoratie die ik wel bij ons vond passen. Ik stuurde 'm op naar JMC Signmakers uit Bruinisse en zij verzekerden me dat ze 'm netjes uit zouden snijden en plaatsen. Het kon even duren want ze gingen nog even op vakantie, maar zo'n haast had ik er nu ook weer niet mee.
Vandaag werd ik dan gebeld dat ze de decoratie wilden komen plaatsen en ik ging dan ook even naar huis om er bij te zijn en te kijken of het goed ging (ja ik weet het, ik ben dan echt een zeikerd terwijl ik weet dat de mannen van JMC gewoon altijd goed werk afleveren!).
Thuis aangekomen stond de voor mij bekende bus dan ook al voor de deur en werd er een begin gemaakt met het plakwerk. Dat ging ongelooflijk snel en na een kwartiertje plakken en wrijven, zat het werk er op.
Ik ben dan ook zeer tevreden over het resultaat. Nu kan ik tenminste weer eens in mijn blote kont de trap op en af lopen (niet stiekem door de uitsneden komen gluren nu ;-)). Oh ja, let ook vooral op het detail in de uitsneden, waar ik een geintje uitgehaald heb tussen de uitgesneden blaadjes.
Niet veel later, toen ik weer terug was op de zaak werd ik gebeld door de buurman. Alexander vroeg of ik soms op de stoep had staan springen, want de stoep was ingezakt!
Nadat hij mij daar van overtuigd had door een foto via de mail te sturen, belde ik maar direct naar de gemeente.
Ik kreeg een baliemedewerker aan de lijn en zei: "Hallo, met Sander de Gans. Ik hoor net van mijn buurman dat mijn stoep kapot is en ik denk dat dit door een vrachtwagen gedaan is, zo te zien." De baliemedewerker vroeg op zijn beurt: "Heeft u een kenteken?", waarop ik weer antwoordde: "Nou nee, want ik zit op m'n werk en ik kreeg net van de buurman te horen dat de stoep kapot gereden is en ik heb het op een fotootje gezien, maar dat is ook alles helaas".
"Dan kunt u beter even aangifte gaan doen bij de politie meneer" antwoorde de ambtenaar mij.
"Ja luister eens..." en ik raakte al iets geïrriteerd "het is jullie stoep en ik zou graag zien dat ie gemaakt werd want het is voor mijn deur. Als er iemand vanavond in het donker op z'n bek gaat omdat de stoep overhoop ligt en hij breekt 2 benen, zijn jullie denk ik iets verder van huis. En het is hier nogal donker, want van de 20 lantaarnpalen die hier splinternieuw in de straat staan, toen het er precies 2!...".
"Dan ga ik u even doorschakelen naar de buitendienst, één moment alstublieft...". Kijk dacht ik, daar heb ik meer aan en nadat ik de uiterst begripvolle en vriendelijke meneer van de buitendienst gesproken had, hing ik toch nog met een voldaan gevoel op. Nu alleen nog even afwachten wanneer ze er ook daadwerkelijk wat mee gaan doen, want toen ik een tijd geleden belde voor de té hoge drempel in de weg, deden ze daar ook een hele tijd later pas weer wat mee.
We wachten het maar af...
