"Wil je soms ook nog een Prunus Eminens Umbraculifera?"

Gisteren aan het einde van de middag spoedde ik me naar huis, om nog net eventjes met het zoontje van Janine's vriendin Antoinette te kroelen. Xavi was al weer groot geworden sinds ik 'm voor het laatst gezien had.
Na het eten liep ik zoals zo vaak, een rondje door Sommelsdijk, samen met Janine en ook nu weer liep Gijs gezellig een stukje met ons mee!
Toen we thuis kwamen van het rondje lopen, was er al iemand druk bezig met het monteren van onze buitenlampjes. Eindelijk! Sfeer in de tuin!
Ed had er van tevoren al enorm op zitten zweten. Iedere keer werd me verweten dat we weer mooi spul hadden gekocht, maar "Prachtig Italiaans design, maar wat een klote dingen op te monteren!" was een steeds terugkerende spreuk van Ed. Zelf ben ik helemaal niet handig met dat soort dingen en als Ed er al aardig moeite voor moet doen dan had ik het al helemaal niet gered!

Gelukkig verliep Ed's werk voorspoedig en na niet al te lang wachten was ons eerste buitenlampje een feit. Na een kopje koffie vervolgde Ed zijn weg naar de achtertuin waar ook nog een buitenlampje gemonteerd moest worden. Een zeikerd als ik ben, moet dat natuurlijk perfect waterpas hangen en met wat gegrom controleerde Ed dit met de door mij aangereikte waterpas.

Ook het lampje aan de achtermuur hing redelijk snel en wat zag het er mooi uit toen het wat donkerder werd! Ook aan de voorkant was het een mooi gezicht trouwens. Hoewel de lampjes bij schemering ook al een mooie sfeer creëeren, komen ze in het donker helemaal tot hun recht in combinatie met de grondspotjes. Erg gezellig zo met de verschillende plantjes die we reeds geplant hebben en ook Gijs moest het eens even in zich opnemen toen hij 's avonds voor de deur zat. Het enige dat nu nog moest gebeuren was het planten van de bestelde bomen en het monteren van de spotjes die die bomen moeten aanlichten. Voor de nodig sfeer zeg maar.

Vanavond was het dan zo ver. De jonge boompjes werden geleverd en gepland door Gerard en Leendert. Omdat ze nog zo jong zijn moeten ze beiden nog ondersteund worden door een paal, maar als ik er veel tegen praat moeten ze wel sterker worden denk ik.
Leendert vroeg nog "Wil je soms ook nog een Prunus Eminens Umbraculifera?". Tja daar stond ik dan met mijn mond vol tanden. "Tuuuuurluk!... wat is het?" Vroeg ik voorzichtig en hij liet me nog een boompje zien dat geen bladeren en takken meer had omdat het strak gesnoeid was. Dat was wel mooi voor in de voortuin zei die, voor van't voorjaar als ie mooi in bloei staat. Ik antwoordde dat ik hem eerst wel even zou Googlen om te kijken wat het precies was (we denken nu dat dit 'm is) en we namen afscheid nadat ik hem nog bedankt had voor de mooie boompjes.

Wat een heerlijk gezicht nu, het is al echt "gezellig" op ons terras. Nu nog even Ed warm maken om ook de laatste lampjes en het stopcontact aan de buitenkant van het schuurtje te monteren. Dan alleen nog even mooi weer en dan kan over 1,5 week, in onze vakantie, eindelijk de barbeque aan!