Het leven van een model gaat niet over rozen!

Afgelopen vrijdag schreef ik al het even over de photoshoot van veiligheidskleding die we vandaag moesten doen in de garage van ons pand aan de haven in Oude Tonge. Vanochtend zette ik daarom samen met Bjorn al flink wat benodigde spullen klaar voor gebruik en toen Monique ook op de zaak kwam met de flitsset stonden de lampen ook weldra overeind. De tijdelijke fotostudio stond dus binnen afzienbare tijd in elkaar en het zag er nog gelikt uit ook. Daarom werd al snel een begin gemaakt met de eerste serie kleding, namelijk de schoenen.

Er werd eerst naar een goede modus gezocht zodat er achter elkaar door geschoten kon worden. Dat bleek nog lastig. De schoenen waren namelijk niet gevuld en er moest nogal eens een rol wc papier aan te pas komen om de schoenen op te vullen. Uiteindelijk belandden ze dan voor de camera en stonden ze er goed genoeg op om straks in de brochure of webshop gebruikt te kunnen worden.

Na de schoenen kwamen de handschoenen en Monique mocht daarvoor model staan. Althans, alleen haar hand dan want terwijl zij met haar hand de handschoen in model hield, kon Bjorn mooie plaatjes schieten. Opmerkingen als: "Wel even op blijven letten hé Monique!" en "Nu weer een beetje draaien Monique! Ja zo is het goed, houden zo!" volgden elkaar in rap tempo op en Monique verzuchtte dan na een tijdje ook "Nou! Het leven van een model gaat ook niet over rozen!".

Gelukkig namen beiden (Bjorn en Monique) om de zoveel tijd even pauze want de poses die Monique aan moest nemen als model en Bjorn als fotograaf, waren verre van relaxt. Monique leek dan ook in een van de pauzes haar zonden te overdenken waarna ze mij op een volgend moment aankeek en vroeg "He euhh... jij gaat die foto's toch niet op je weblog zetten hè?" waarna ik "Natuurlijk wel!" antwoordde.

De foto's werden tussen de shoot door meerdere keren bekeken en beoordeeld of ze wel aan de eisen voldeden. Of ze later bijvoorbeeld nog gemakkelijk vrijstaand konden worden gemaakt en of de belichting daar wel goed voor was.

Zelf had ik weinig aandeel in deze werkzaamheden vandaag. Ik had zo m'n eigen taken en verplichtingen. Aan de ene kant vond ik dat wel jammer want het is naast zwaar, ook erg leuk werk om te doen, maar toen ik de stapel kleding zag die aan het eind van de dag nog over was om te fotograferen, begreep ik dat het een lange avond zou worden voor de fotograaf en zijn model!