"Operatie Overpoten"

Gisterenochtend kwam ik op de zaak. Het was maandag en dus hadden de zonnebloemen het een dagje zonder water moeten stellen, daar ik ze zaterdag nog van water had voorzien.
Tot mijn grote schrik trof ik mijn potje zonnebloemen in een levenloze toestand aan, terwijl het andere potje er bijna fier uitzag (maar toch ook wat dorst had).
Shit dacht ik nog, wat nu?!? Moet ik nu 112 bellen? Of is er naast een dierenambulance ook iets dergelijks voor planten die dringend hulp nodig hebben? Ik probeerde ondanks de zenuwen toch mijn hoofd koel te houden en in koele bloede stopte ik ze beiden onder de kraan, alsof ze brandwonden hadden. Zou het nu ooit nog goed komen met de plantjes?...

Gek genoeg stonden ze er aan het einde van de dag alweer vrolijk bij. Het verbaast mij steeds hoe snel zoiets kan gaan. Daarom besloot ik ze vandaag maar eens wat meer ruimte te geven en kocht ik een 10 liter zak met potgrond bij de Appie.

Tussen de middag begon ik dan ook met "Operatie Overpoten" en gooide de zak potgrond leeg in een grote bloempot die we nog op zolder hadden staan. Daarna haalde ik voorzichtig de plantjes uit hun oude potjes en stopte ze in de nieuwe, zachte grond. Ik wilde de verschillende stengeltjes eerst nog uit elkaar halen om ze op die manier een beetje verdeeld door de pot neer te zetten, maar de wortels waren al zo lang geworden dat ze allemaal in elkaar verstrengeld zaten. Dan maar gezellig met z'n allen bij elkaar dacht ik en ik pootte allebei de potjes over in die grote pot.

Nog een beetje water erbij (sorry voor de wazige foto) en dan moeten ze het nu toch echt alleen doen! Ik zette ze weer lekker in het zonnetje zodat hun kleine tere blaadjes lekker veel licht opvingen voor de fotosynthese (dat woord ken ik nog van biologie, waarschijnlijk een van de weinige lessen waar ik oplette...).

Daar staan ze dan nu, een paar kleine plantjes in een voor het immense bloempot. Waarschijnlijk is de pot over een paar weken weer te klein en zal ik toch afscheid van ze moeten nemen. Karin vertelde me dat ze nu al naar buiten moesten, maar dat zag ik nog niet zitten. Ze zijn immers nog zo klein...