Van vrijdagavond 19:00 t/m zaterdagavond 19:00 ben ik samen met Marc vrijwilliger geweest bij de Omloop van Goeree Overflakkee, een jaarlijks terugkerende monster loop en groot evenement op het eiland. Posten opbouwen, deelnemers scannen en van eten en drinken voorzien en alles weer afbreken en opruimen, hoorde tot ons takenpakket.Om 22:00 moesten wij op de eerste post zijn, bij de scheelhoek (29,8 km vanaf start/finish), in de polder tussen Dirksland en Stellendam aan het Zuiderdiep. Daar moesten we beginnen met het aansluiten van de agregaat en daarna de bouwlamp aansluiten en natuurlijk het koffiezetapparaat (zelf lust ik helemaal geen koffie). Ook de scancomputer en laptop die alles direct online publiceerde moesten aangesloten worden. Ook stonden er zo'n 150 flessen spa blauw waarmee we voor de deelnemers een bekertje water konden inschenken.
Om precies 1:07 sloot de post. Diegene die daarna nog aankwam lag achter op schema en zou tot uitvaller gerekend worden. Gelukkig was dit niet het geval.
Toen even naar de Vismijn waar het altijd gezellig is en daarna zijn we naar de Kwadehoek gereden waar we nog wat assistentie verleend hebben en Marc nog een interview gaf op de radio. Daar pikten we een uitvaller op, die we op Port Zélande zouden afzetten. Ook daar hebben we nog even gezeten, om vervolgens even 3 uurtjes slaap mee te pikken want de volgende ochtend moesten we om 8:30 een post opzetten tussen Oude Tonge en Sluishaven (ongeveer 100km van start/finisch, dus nog ongeveer 10 kilometer te gaan).
Hele leuke en gezellige post! Aan de buitendijk van Oude Tonge, dus we zaten de hele dag vol in de zon (ik heb een aardig rood gezicht) en de eerste loper kwam daar tussen 9:15 en 9:30 al aan! Vele lopers waren echter in een slechte conditie al waren dat de lopers die pas tussen 15:00 en 17:00 onze post passeerden. Een loper kwam zelf terug lopen, die was om 11:00 gefinished in Ooltgensplaat, maar woonde in Dirksland en ging gewoon lopend naar huis... Wat een patser.
Ook streek er nog een van de deelnemers, voor onze ogen, de zeilen. Marc vroeg of startnummer 336 hem toch wel hoorde, maar de beste man bewoog niet meer en de kleur was helemaal uit zijn gezicht verdwenen. Zelfs zijn lippen bleken alle kleur te hebben verloren maar nadat Marc en ik hem beide onder de arm namen om hem in de schaduw te zetten, kwam hij bij en vroeg hij zich bijna geirriteerd af waar wij mee bezig waren. Hij zei dat hij vernauwde aderen had en dat hij dus nu niet moest gaan zitten maar vooral blijven staan.
Voor wij het in de gaten hadden zei hij gedag en vervolgde hij zijn weg. Wel hebben we nog even het medische team op de hoogte gesteld van wat er gebeurde.
Toen wij later op de avond onze hesjes in gingen leveren op de CPO (Centrale Post Ooltgensplaat) vroeg er toevallig iemand van het medische team of startnummer 336 al binnen was. Marc en ik keken elkaar aan en we vreesden dat de beste man toch ergens half in gestrand was...
PS: Startnummer 336 is uiteindelijk toch gefinished volgens de online statistieken, om 18:50 en 47 seconden.
