Zonder stelling, meer huis

Iedere keer als ik het zie wordt het weer "meer huis". Helemaal toen woensdag 27 februari de stellingen, die al maanden voor het huis stonden, volledig verdwenen waren. Dan zie je pas écht waar je straks komt te wonen.

Gisteravond vroeg Jozien of ze het huis nu weer eens van binnen mocht bekijken, nadat ze maanden geleden, toen de binnenmuren nog niet eens stonden, voor de eerste en ook de laatste keer binnen geweest was.
Omdat wij zelf ook graag even naar binnen wilden vanwege de gespoten plafonds en ik wist dat de deur open was, besloten we dus om vanmiddag even met Jozien en Jurien naar het huis te gaan.

Toen we lopend vanaf de Voorstraat van Sommelsdijk aankwamen, stak onze nieuwe buurt prachtig af tegen het water. Hoewel het nog wel duidelijk een bouwput is, zie je ook direct dat dat niet lang meer kan duren. Een stukje verderop zagen we ons eigen huis al liggen, althans, de achterkant dan.

Een geweldig gezicht om het huis nu van de voorkant, zonder die vreselijke stelling te zien. Echt weer een heel ander gezicht dan dat we van de afgelopen maanden gewend waren. Zonder te aarzelen liepen we direct door naar de voordeur, die ik voorlopig alleen nog met de speciaal aangeschafte bouwsleutel kan openen. Heel mooi om te zien dat de plafonds nu gespoten zijn en de zogenaamde V-naden tussen de betonnen dekplaten zijn dichtgesmeerd.
In de trapkast vonden we de radiatoren, die over niet al te lange tijd geplaatst zullen gaan worden. Toen viel ons oog op de achterkant, want nu ook daar de stellingen verdwenen waren viel het licht prachtig naar binnen. Wat een heerlijk licht huis is het geworden!

Terwijl ik, kijkend door de achterdeur, constateerde dat er nog aardig wat rommel in de tuin lag, werd ook de keuken even denkbeeldig geschetst aan Jurien & Jozien en nadat ze ook met eigen ogen de betegelde wc hadden bekeken, snelden we ons naar boven. Vanuit een van de slaapkamers zagen we dat onze parkeerplaats helaas nog niet was aangelegd, maar dat zou waarschijnlijk niet zo lang meer duren, daar het bij de buren al wel lag. Om dat eens wat beter te bekijken, besloten we naar de achterkant te lopen waar ook daar de ontbrekende stelling direct opviel.

De aanblik in de straat was ook heel anders dan toen ik er voor de laatste keer was, nu (bijna) alle parkeerplaatsen en zelfs de bloembakken waren aangelegd. De straat zelf laat echter duidelijk nog even op zich wachten, maar gezien het feit dat de eerste huizen komende week al worden opgeleverd (naar ik mij heb laten vertellen), zal ook dat binnen no-time gerealiseerd zijn.
Verder troffen we in het schuurtje nog de versiering die straks op de punt van het schuurtje moet prijken en nadat we nog één keer een blik op het huis wierpen, lieten we bouwnummer 40 voor wat het was en keerden met een glimlach van oor tot oor weer huiswaards.


(Lees ook dossier: Bouw Havenkom)