maandag 10 maart 2008

We kunnen al bijna in bad!

Ik zat van een van de twee, met gepeperde rosbief en een dikke laag sambal belegde bruine triangels te eten (het kan mij niet heet genoeg zijn), toen mijn telefoon ging. Het was de buurman. Hij had net gezien dat ze ons bad in de slaapkamer hadden gezet en vertelde me dat ze dat waarschijnlijk vandaag nog wel gingen plaatsen. Spannend! Ik kijk er namelijk erg naar uit om weer eens lekker languit in bad te gaan liggen, met wat leesvoer of gewoon even met gesloten ogen...

Na werktijd kon het dus ook niet anders dan dat ik even langs ging om het met eigen ogen van dichtbij te bekijken. Het is nu doodsimpel om op de bouwplaats te geraken, want de eerste eigenaren zijn al in het bezit van de felbegeerde sleutel en zijn dus al druk bezig met van alles en nog wat. Ik hoopte echter dat mijn voordeur nog niet op slot zou zitten, want wanneer het sanitair geplaatst zou zijn, zou de deur onherroepelijk op slot gaan vanwege het feit dat er altijd mensen met lossen handjes rondlopen en ons wellicht van onze WC pot zouden kunnen ontdoen. Toch wel prettig als ik straks op zo'n porseleinen "stortbak" m'n vaak uiterst hoge nood kan bedwingen.

Het huis was gelukkig gewoon open en nadat ik eerst beneden een inspectierondje deed en constateerde dat daar niks veranderd was, liep ik regelrecht door naar boven, naar de badkamer. Ja hoor! Toen ik een eerste blik naar binnen wierp, zag ik hem vrijwel direct staan. Welliswaar zonder muurtje en alles nog open en bloot, maar het was duidelijk dat ik hier straks aardig wat uurtjes zou gaan verslijten, zoals ik dat altijd al gewend geweest ben. Ik kan namelijk rustig een uurtje in bad vertoeven en er dan, zoals ik dat vroeger noemde toen ik nog klein was, met "ouwe verrimpelde oma handjes" uitkomen. Heerlijk, lekker ontspannen.

Na deze heerlijk dagdroom, liep ik door naar de zolder waar onder andere mijn drumstel straks komt te staan. Hier zag ik dat ze al een van de luchtafvoerkanalen naar buiten hadden gelegd. Verder helaas niet veel bijzonders.
Eenmaal buiten en achterom gelopen te zijn viel het me op dat aan de achterkant inmiddels bij alle huizen de stellingen verdwenen waren. Mooi hoor. Op het moment is men dan nog erg druk bezig met het aanleggen van de straat. Aan het begin (of het eind, het is hoe je het bekijkt) lag er al een aardig stuk omdat de eerste bewoners hier met de auto overheen moeten om hun huis te bereiken. Erg leuk trouwens om de eerste bewoners al bij hun huis aan te zien komen, iets dat ik toevallig zag toen ik daar stond.

Voor ons duurt het nu nog zo'n 8 à 9 weken. Wij wachten dus nog een tijdje in spanning af...


(Lees ook dossier: Bouw Havenkom)


Geen opmerkingen: