Hij inspecteerde ieder onderdeeltje op geheel eigen wijze

Nadat zijn geboorte en de tijd daarna al niet onopgemerkt voorbij ging op deze blog, werd hij afgelopen dinsdag alweer precies één jaar. Toch moest hij nog tot vandaag wachten totdat dit uitbundig gevierd kon worden...

Stijn wist niet waar hij kijken moest toen alle kado's binnen stroomden. Hij liep heen en weer te dartelen (het ventje liep al voor de 11e maand!) en kon alleen maar kijken en wijzen. Toen de kadootjes van hun papier werden ontdaan en eindelijk open gingen, inspecteerde hij ieder onderdeeltje op geheel eigen wijze.

Het duurde niet lang of er kwamen nog meer kleintje kijken, zoals Levi en Milow, die beiden nog wat jonger zijn dan Stijn. Dat werd dus een gezellige middag, zo met vrienden, vriendinnen en mini-vriendjes onder elkaar!

Tussen de kleintjes

We zitten de laatste tijd wel ontzettend tussen de kinderen. Op dit moment wordt bijvoorbeeld bij mijn nichtje Sylvana (hier nog maar net zwanger) de zwangerschap ingeleid, genoot ik vorige week nog van de aanwezigheid van het prachtige zoontje van Maurice en Vivian, Thijs, loopt Martha op dit moment rond met een buik als een skippybal die ieder moment "PANG" kan doen en was ik vanavond nog even op bezoek bij mijn grote kleine vriend Stijn, van Paco en Ineke.

Nadat ik samen met Paco naar een potje zaalvoetbal van Keuf en de zijnen had bijgewoond in de sporthal van Dirksland, ging ik nog even mee bij Paco & Ineke naar binnen. Ik wist dat de kleine Stijn om 21:30 uit z'n bedje zou komen en heb dan ook even staan genieten toen het ventje in bad ging en daarna lekker bij z'n papa op de bank zat. Hij had alleen oog voor de tv en friemelde met z'n rechter handje constant aan het oor van Dodge die lekker naast Paco lag te luieren.
Die twee, Dodge en Stijn, gaan overigens gebroederlijk met elkaar om. Ze zijn nu ongeveer even groot, maar dat zal ook niet al te lang meer duren. Het ventje groeit als kool!

Heerlijk die kleintjes, ik zal Janine vanavond voor het slapen gaan toch ook eens lief aankijken...

De kleine Spruijt

Vandaag kwamen Paco & Ineke op de koffie, om mijn verjaardag nog te vieren. Natuurlijk namen ze m'n grote kleine vriend Stijn mee, die volledig ingepakt in de maxicosi werd binnengedragen.

Eenmaal uitgepakt en liggend op de bank, keek het lieve ventje zijn ogen uit en stonden zijn mooie blauwe ogen geen moment meer stil. Helemaal niet toen ik 'm even later oppakte en in m'n armen nam, want die bolle vreemdeling had hij natuurlijk nog niet zo vaak gezien. Alleen toen ik 'm voor de eerste keer kwam bewonderen, maar toen sliep hij jammer genoeg.

Ik kon het niet laten om veel foto's te nemen en vooral de foto van (een verbouwereerde) Stijn en mijzelf werkt op m'n lachspieren. Zijn luier verschonen sloeg ik even af, maar weldra werd hij wel klaargemaakt voor zijn flesje, dat Janine vol overgave en geduld aan 'm gaf.

En Stijn? Die lurkte het flesje met volle teugen leeg. Totdat zijn oogjes van al dat gelurk te zwaar werden...