Helga van Leur op ware grootte

Al heel lang was ik het van plan en een tijdje geleden kochten we dan ook al de benodigde "randapparatuur". Een paar weken terug bestelde ik hem dan uiteindelijk, dat toen ook weer direct een verhaal opleverde. Het is een soort van jongensdroom, als ik het zo mag zeggen en het is ook geen publiek geheim dat ik verslaafd ben aan beeldschermen. Volgens mijn vader heb ik zelfs vierkante ogen, al heb ik dat zelf nog nooit kunnen constateren.

Ik wist dat hij ergens in maart geleverd ging worden, maar he, maart heeft 31 dagen dus dat is een nogal rekbaar begrip. Deze week ontving ik echter een telefoontje dat onze Sony Bravia KL-40X3500 deze week geleverd ging worden en wel op vrijdag. De avond van tevoren zou ik dan te horen krijgen in welk dagdeel ze hem zouden komen brengen. Dat bleek zo'n beetje tussen 10:00 en 14:00 te zijn en ik besloot vandaag thuis te werken, zodat ik onze nieuwe beeldbuis een gepast welkom kon heten.

Daar kwamen ze dan, helemaal uit Tilburg. Twee "hippe" jonge ventjes stapten uit de vrachtwagen en vrijwel direct probeerde ik een vooroordeel te onderdrukken. De doos die ze meebrachten was aardig aan de maat en toen ze de TV ontdeden van zijn kartonnen omhulsel en hem op zijn voetstuk plaatsten, schrok ik toch eigenlijk wel een beetje van de grootte. Kijk, ik wist dat ie groot was, want met een beeldbuis van 40 inch (101 cm) zie je Helga van Leur het weer op ware grootte presenteren, maar als je het apparaat voor de eerste keer in de kamer ziet staan is het wel meteen een blikvanger. Wellicht dat dat straks in het nieuwe huis wat minder is, maar dat is even afwachten.

De hippe ventjes leverden prima werk, ze hielden op mijn verzoek de doos volledig in tact (zodat ik hem over een paar weken fatsoenlijk kan vervoeren) en sloten de TV zelfs even aan om te laten zien dat hij ook echt werkte. Nadat ik dat ook met eigen ogen gezien had, mocht ik natuurlijk nog even afrekenen en verdwenen ze weer als sneeuw voor de zon, mij alleen achterlatend met een bakbeest van een TV. Ik begon daarna natuurlijk direct met het inschikken en gereed maken voor de eerste beelden. Dat duurde niet zo heel lang en toen hij eenmaal netjes stond was het een lust voor het oog. Aanvankelijk dacht ik dat ik een zwarte versie had besteld maar een tijdje terug kwam ik erachter dat het nog mooier was. Er bestond namelijk geen zwarte versie, maar een "brushed metal" versie, donkergrijs geborsteld staal dus.

Vanavond trouwens ook eindelijk de knoop doorgehakt voor de kastenwand. Toch die kast die we graag wilden hebben en na wat praten, aanpassen en handjeklappen kwamen we er bij een van de winkels die we voorgaande tijd bezocht hadden, toch uit. En dit wordt 'm...


(Lees ook dossier: Bouw Havenkom)

In minder dan 5 minuten tijd, een verschil van 200 euro

Vorige week kocht ik de eerste helft van mijn bescheiden thuisbioscoopje, toen ik dat wat ik precies wilde hebben tegen het lijf liep omdat het prijs-technisch gezien erg interessant was. De andere helft, zo beloofde ik mezelf, zou een tijdje later wel volgen ookal had ik die helft al even in de smiezen.

Gisteravond kon ik mijn nieuwsgierigheid dan toch niet echt meer in bedwang houden en ik informeerde bij de desbetreffende internetwinkel wat de levertijd van de
Sony Bravia 40X3500 was, de TV die ik al in het echt bewonderd had en waarvan ik zijn grotere broer op de zaak heb hangen. Waarom kopen bij een witgoedzaak via internet? Omdat de prijsverschillen tussen de reguliere winkels en internetwinkels van ongekende grootte zijn en zelfs de internetwinkels onderling nogal verschillen.

Zo heb ik er dus al weken eentje tussen mijn favorieten staan, waar ik na goed zoeken bij uitgekomen was en die tot nu toe (en ik heb écht goed gezocht) ook écht de goedkoopste bleek te zijn.

Vanochtend om 8:59 kreeg ik netjes een mailtje terug dat de levertijd zo'n 2 tot 3 weken bedroeg. Oké dacht ik, dat weet ik dan ook weer en ik keek nog even op de site naar de pagina waar de TV te koop stond. Toen wist ik nog niet wat mij 5 minuten later te wachten stond.

Want toen ik het even later allemaal aan Marco wilde laten zien en ik zelf ook nog eens een goede blik op mijn beeldscherm wierp, voelde ik het bloed uit mijn gezicht wegtrekken. De prijs... die was opeens niet meer wat ie geweest was! In nog geen 5 minuten tijd hadden de verkopers er maar liefst €200,- bijgerekend! Van verbijstering of misschien wel van woede, trok ik de telefoon en belde direct het nummer dat bovenaan de website vermeld stond.

En vriendelijke stem nam op en ik vroeg hem direct op de man af waarom de TV, waarvan ik al weken op het punt sta om deze te bestellen, opeens maarliefst 200 eurootjes duurder was geworden... in nog geen 5 minuten tijd! Nou dat was heel simpel uit te leggen volgens de verkoper. De levertijd was inmiddels opgelopen tot eind maart (zo kreeg hij zelf ook net te horen) en daarom had men die interessante prijs maar wat minder interessant gemaakt omdat ze anders te veel "klikkers" en (aan)vragen kregen. "Ok, das allemaal prima" antwoorde ik wat verbaasd "maar als ik de TV nu direct bestel, krijg ik hem dan nog voor 200 euro minder?". Na even aarzelen zei de beste man toch "ja" en voegde daar nog aan toe dat ik hem maar moest bestellen en zijn naam moest vermelden in het vakje "opmerkingen", dan zou het helemaal goed komen.

Zo gezegd zo gedaan, ik was in ieder geval gerust gesteld. Nu wacht ik nog even op een bevestiging die ik waarschijnlijk morgen krijg. Dan wordt het wachten tot eind maart, maar dat is geen probleem, ik heb immers nog tijd zat...


(Lees ook dossier: Bouw Havenkom)

Een worsteling met dikke handleidingen en meters kabels

Al maanden ben ik aan het rond kijken, maar neem ik mezelf iedere keer voor er zo lang mogelijk mee te wachten. Alles wat je vandaag koopt is namelijk morgen weer al oud. Toch hield ik in die afgelopen maanden verschillende advertenties scherp in de gaten of er wat voor me tussen zat. Een mooie aanbieding is nooit weg natuurlijk, want ook ik ben me scherp bewust van die kosten die een nieuw huis al met zich mee brengt.

Afgelopen week zag ik een interessante aanbieding bij Correct in de krant staan en die kon ik eigenlijk niet voorbij laten gaan. Precies wat ik zocht, een set die ook past bij de TV die ik straks wil, een Sony Bravia.

Nadat we 's ochtends al vroeg opgestaan waren om onze carnavalspakken eerst nog even op te halen in Vierpolders, reden we direct door naar de Correct in Rotterdam. Na eerst even rondgelopen te hebben in de 2 vestigingen aan de Ceintuurbaan, bleken we toch naar de Bergweg te moeten omdat daar stond wat we zochten. Nu wist ik dat ze bij Correct veel TV's hadden staan, maar wat ik daar aantrof ging al m'n verwachtingen te boven! Zo is hier meer een klein hoekje op de foto te zien, maar er was gewoon één hele verdieping, vól TV's! En tussen de meest bizarre modellen, zag ik hem daar staan. Mijn ultieme TV! Wat een mooi apparaat. Ik ken hem goed, want op de zaak hebben we dezelfde, alleen dan in het grijs en nog een slag groter.

Maar daar kwamen we niet voor, we kwamen voor de Sony HTD 750 SS, een Bravia Theater met een DVD en Harddiskrecorder en een aparte versterker met 5 speakers en 1 subwoofer. Na wat geluisterd en informatie ingewonnen te hebben van een verkoper, was de deal snel gemaakt. Inpakken en wegwezen! Zo snel mogelijk naar huis om hem te installeren (wachten tot in het nieuwe huis kon ik echt niet opbrengen), maar eerst nog even langs het nieuwe huis in Sommelsdijk. Daar stond namelijk sinds enkele dagen ons schuurtje overeind en waren ook de ramen geplaatst. Helaas lagen de dakpannen nog steeds niet waar ze moesten liggen, maar we maakten tijdens dit korte bezoekje wel kennis met onze nieuwe buren!

Zoals gezegd, daarna snel naar huis om de flinke doos uit te pakken. Alleen moest ik eerst de cinemaset die al in het huis stond (en overigens niet van mijzelf is maar van Marc's broer Sjaak) netjes uit elkaar halen en opbergen. Terwijl Gijs zichtbaar genoot van de warmte van de kachel, haalde ik dus de oude set uit elkaar en begon met het openen van de doos met mijn eigen nieuwe set. Nadat alles uitgepakt was, de huiskamer binnen een mum van tijd was veranderd in een pseudo-zwijnenstal en de verschillende componenten netjes geordend waren, was het tijd om mezelf in die dikke handleindingen te verdiepen... Slik!
Gelukkig bleek het minder lastig dan verwacht en nadat alles netjes stond, was het tijd om hem uit te proberen. Het klonk fantastisch! Gelukkig maar, want het kostte me toch aardig wat zweetdruppeltjes...

Het enige dat me nu nog rest is het doornemen van alle functies van beide componenten. Te veel om op te noemen, maar ik moet en zal me door die gebruiksaanwijzingen heen worstelen. Voor dat ik dat ga doen, ga ik me eerst maar eens omkleden, want over enkele uren vertrekt de bus richting Roosendaal. Dan begint ons avondje carnaval!


(Lees ook dossier: Bouw Havenkom)