Al heel lang was ik het van plan en een tijdje geleden kochten we dan ook al de benodigde "randapparatuur". Een paar weken terug bestelde ik hem dan uiteindelijk, dat toen ook weer direct een verhaal opleverde. Het is een soort van jongensdroom, als ik het zo mag zeggen en het is ook geen publiek geheim dat ik verslaafd ben aan beeldschermen. Volgens mijn vader heb ik zelfs vierkante ogen, al heb ik dat zelf nog nooit kunnen constateren.Ik wist dat hij ergens in maart geleverd ging worden, maar he, maart heeft 31 dagen dus dat is een nogal rekbaar begrip. Deze week ontving ik echter een telefoontje dat onze Sony Bravia KL-40X3500 deze week geleverd ging worden en wel op vrijdag. De avond van tevoren zou ik dan te horen krijgen in welk dagdeel ze hem zouden komen brengen. Dat bleek zo'n beetje tussen 10:00 en 14:00 te zijn en ik besloot vandaag thuis te werken, zodat ik onze nieuwe beeldbuis een gepast welkom kon heten.
Daar kwamen ze dan, helemaal uit Tilburg. Twee "hippe" jonge ventjes stapten uit de vrachtwagen en vrijwel direct probeerde ik een vooroordeel te onderdrukken. De doos die ze meebrachten was aardig aan de maat en toen ze de TV ontdeden van zijn kartonnen omhulsel en hem op zijn voetstuk plaatsten, schrok ik toch eigenlijk wel een beetje van de grootte. Kijk, ik wist dat ie groot was, want met een beeldbuis van 40 inch (101 cm) zie je Helga van Leur het weer op ware grootte presenteren, maar als je het apparaat voor de eerste keer in de kamer ziet staan is het wel meteen een blikvanger. Wellicht dat dat straks in het nieuwe huis wat minder is, maar dat is even afwachten.
De hippe ventjes leverden prima werk, ze hielden op mijn verzoek de doos volledig in tact (zodat ik hem over een paar weken fatsoenlijk kan vervoeren) en sloten de TV zelfs even aan om te laten zien dat hij ook echt werkte. Nadat ik dat ook met eigen ogen gezien had, mocht ik natuurlijk nog even afrekenen en verdwenen ze weer als sneeuw voor de zon, mij alleen achterlatend met een bakbeest van een TV. Ik begon daarna natuurlijk direct met het inschikken en gereed maken voor de eerste beelden. Dat duurde niet zo heel lang en toen hij eenmaal netjes stond was het een lust voor het oog. Aanvankelijk dacht ik dat ik een zwarte versie had besteld maar een tijdje terug kwam ik erachter dat het nog mooier was. Er bestond namelijk geen zwarte versie, maar een "brushed metal" versie, donkergrijs geborsteld staal dus.
Vanavond trouwens ook eindelijk de knoop doorgehakt voor de kastenwand. Toch die kast die we graag wilden hebben en na wat praten, aanpassen en handjeklappen kwamen we er bij een van de winkels die we voorgaande tijd bezocht hadden, toch uit. En dit wordt 'm...
(Lees ook dossier: Bouw Havenkom)
