Posts tonen met het label heineken. Alle posts tonen
Posts tonen met het label heineken. Alle posts tonen

vrijdag 18 juni 2010

Sommigen achtten zichzelf voor aanvang al winnaar

Ten tijde van het vorige uitje had ik een dubbele agenda en moest dus noodgedwongen verstek laten gaan. Dit maal was dat echter niet het geval en togen we vlak na het middaguur met het gehele Websites Nederland naar Amsterdam.

Daar kwamen we uit bij het pand waar het allemaal begon voor Heineken en dat nu is omgetoverd tot het heuse Heineken Experience. Hier beleef je pas echt het merk zoals het bedoeld is en hoewel ik hier al eens eerder geweest was, bleek het zo onherkenbaar veranderd dat ik ook nu weer mijn ogen uit keek.

We zagen de eerste bierflesjes, de verschillende viltjes, kregen uitleg over hoe het bier tot stand komt en namen een kijkje in de historische brouwerij. We roerden zelf in een goedje dat nog bier moest worden en ervoeren met z'n allen hoe een flesje bier zich in de fabriek voelt tijdens de 'Brew your ride' toer. We proefden het meest verse bier dat er te krijgen is (zo'n 2 weken oud) en 'luisterden' zelfs naar een vers tapje om vervolgens bij wat heftige muziek en intrigerende beelden uit Heineken campagnes, eventjes te relaxen. We speelden zelf in onze eigen muziekvideo en zagen vervolgens nóg meer flesjes, onder andere uit de tijd dat de kratten bier nog van hout waren. We probeerden zelf te tappen, maar lieten dat even later aan de professionals over die nul-graden bier tapten en genoten zo van nog enkele heerlijke koude pilsjes of een cola. Ondertussen was het ook nog gezellig, maar stond het volgende onderdeel al op het programma en dus liepen we na de laatste slokken bier alweer in de stad en losten onderweg nog wat overtollig vocht.

We kwamen uit op een rondvaartboot die ons door de grachten van Amsterdam voer, langs mijn favoriete café en onder de vele lage bruggetjes die de stad rijk is. Joan hield, als een echte kapitein die op zijn hoede is, de vermeende piraten nauwlettend in de gaten, maar gelukkig keerden we veilig terug waar we de rondvaart gestart waren.

Met de auto reden we vervolgens terug naar Rotterdam, waar we bij wok-restaurant Idols genoten van een heerlijke en onbeperkte maaltijd. Toen we echter dachten dat het uitje ten einde was, bleek er nóg een verrassing in petto en hoewel we daar bij aankomst nog even op moesten wachten en ons vermaakten met de laatste minuten voetbal en andere ongein, moesten we daar toch vrij snel ten strijde trekken. Sommigen achtten zichzelf voor aanvang van het potje laser schieten al winnaar, maar kwamen bedrogen uit omdat het gemakkelijker leek dan dat het uiteindelijk was.

Tot zover een terugblik in sneltreinvaart op een lange, uitgebreide en gezellige dag!

donderdag 9 april 2009

Een wel hele jonge collega

Toen ik vanmiddag opkeek van mijn beeldscherm zag ik een wel hele jonge nieuwe collega tegenover me zitten! Ze zat er voorbeeldig bij, dat wel en ze was schijnbaar zonder al te veel moeite, erg behulpzaam aan de telefoon...

Het bleek echter geen nieuwe collega te zijn, maar Peter's dochtertje Sarah die eventjes voor een uurtje kwam "logeren" op kantoor.

Leuk hoor, zo'n kleintje! Ze had al gauw m'n biertje van die middag te pakken (het was de laatste dag voor het weekend, die we steevast afsluiten met chips en bier), maar wist (gelukkig) niet echt wat ze daar mee aan moest.
Omdat ze toch al met een biertje in haar hand zat, besloot ik haar direct maar wat rock-beginselen mee te geven, maar dat pikte de kleine van net een jaar oud, nog niet echt op.

We werden wel snel vriendjes en ze zat dan ook een tijdlang op schoot en volgde al m'n bewegingen. Van de camera was ze al helemaal niet vies, want wanneer die in haar gezichtsveld kwam, nam ze bijna automatisch verschillende poses aan.

Saampjes keken we zo aan het einde van de dag nog even naar wat leuke kinderfilmpjes via YouTube en was ze met die mooie blauwe oogjes niet meer achter mijn beeldscherm weg te slaan...

dinsdag 3 juni 2008

Ááááállúúúúh Whéééélpies helpúúúúúúhhhh....

De Oranje-gekte is in alle hevigheid losgebarsten. Je leest er overal over. Dan juicht heel Nederland om het leed van een goede Italiaanse spits die niet mee kan doen vanwege een zware blessure. Dan juichen we weer na een oefenduel (of niet omdat het een matige prestatie was).
Ook commercieel gezien doet het EK het goed. Veel bedrijven kopen kaartjes voor de wedstrijden in, om kado te doen aan zakenrelaties. Andere bedrijven verzinnen ludieke acties om mensen te "triggeren" om hun producten te kopen. Wat gedacht van bijvoorbeeld de "Peanutbal" van M&M's, de Trom-pet van Heineken of het "Brulshirt" van Blokker? Of vandaag schreef mijn-lievelings-krantje-voor-tussen-de-middag DAG, over Champions in plaats van Champignons. Voor de komende weken heten de paddestoelen die we normaal gebakken bij ons biefstukje eten, geen Champignons maar Champions (wat overigens voor veel mensen waarschijnlijk niet uitmaakt omdat ze het toch altijd verkeerd schrijven of moeilijk uit kunnen spreken). Ook zitten ze niet in de bekende blauwe bakjes, maar zijn deze verruild voor oranje exemplaren!

De nieuwe tv-commercial al gezien van Albert Hein? Dat is die supermarkt die de afgelopen jaren spraakmakende commercials op tv lanceerde en vooral vaak insprong op actualiteiten en daarmee vele miljoenen in reclamecampagnes stopte. Dit keer pakken ze uit met de "Welpie" campagne. Een vrolijk brullende leeuw met een funky kapsel. Een heus "Welpie-lied" én reclamespotje ontbreken ook dit keer niet en zelfs op MSN schijn je er niet aan te ontkomen. In mijn ogen wel erg makkelijk gezien de "Wuppie" van 2 jaar geleden. Ook die laatste was een oude bekende trouwens, maar dat terzijde.

Dit maal probeert Appie het dus met een leeuw met verschillende kleuren crèmespoeling. Een witte, een blauwe, een oranje en zelf mag ik mij vandaag de trotse bezitter noemen van een roodharige Welpie. Niet dat ik voor minimaal
€ 15,- boodschappen heb gedaan, maar ik kom nou eenmaal elke dag bij Appie om mijn eten te halen en mijn krantje te pakken, evenals mijn collega's. Ik hoefde dan ook niet lang te zeuren of ik ook zo'n Welpie mocht en ook mijn collega's werden erop getrakteerd.

Daarom zitten wij hier nu met enkele gekleurde, weinig angstaanjagend uitziende leeuwen op onze bureau's. Het is te hopen dat ze iets bij kunnen dragen aan het op handen zijnde EK. Ik hoop in ieder geval dat het Welpie-lied gauw uit mijn hoofd is.

Ááááállúúúúh Whéééélpies helpúúúúúúhhhh....