Posts tonen met het label sarah. Alle posts tonen
Posts tonen met het label sarah. Alle posts tonen

woensdag 9 juni 2010

Een halve eeuw

Was het begin vorige maand nog ome Johan die 50 jaar werd, ongeveer een maand later, vandaag dus, mocht zijn vrouw en mijn tante Wilma zich een halve eeuw oud noemen.

Ook dit ging niet ongemerkt in Den Bommel voorbij, want de Abraham van vorige maand was nu vervangen door een heuse Sarah en mijn neven en 'aangetrouwde' nicht, hadden de rest van de tuin ook niet gespaard!

Een gezellige verjaardag en nu op naar de 100!

vrijdag 12 februari 2010

De kleine Flikweert

Mijn collega Peter werd een week of 10 geleden opnieuw vader van een gezonde zoon: 'Jacob'.

Vandaag stond de trotse vader plotseling met zijn kersverse zoon boven in de studio van Websites Nederland en plantte hem direct naast een van de monitoren. Uiteraard liep een groot deel van de studio leeg om de kleine Flikweert te bekijken. Kreten als "gossie", "ach gut", "ahhhh", en "wat een poepie", vulden de ruimte, maar de kleine Jacob sliep er heerlijk doorheen, terwijl zijn zusje er streng op toekeek dat niemand haar broertje stiekem kneep...

donderdag 9 april 2009

Een wel hele jonge collega

Toen ik vanmiddag opkeek van mijn beeldscherm zag ik een wel hele jonge nieuwe collega tegenover me zitten! Ze zat er voorbeeldig bij, dat wel en ze was schijnbaar zonder al te veel moeite, erg behulpzaam aan de telefoon...

Het bleek echter geen nieuwe collega te zijn, maar Peter's dochtertje Sarah die eventjes voor een uurtje kwam "logeren" op kantoor.

Leuk hoor, zo'n kleintje! Ze had al gauw m'n biertje van die middag te pakken (het was de laatste dag voor het weekend, die we steevast afsluiten met chips en bier), maar wist (gelukkig) niet echt wat ze daar mee aan moest.
Omdat ze toch al met een biertje in haar hand zat, besloot ik haar direct maar wat rock-beginselen mee te geven, maar dat pikte de kleine van net een jaar oud, nog niet echt op.

We werden wel snel vriendjes en ze zat dan ook een tijdlang op schoot en volgde al m'n bewegingen. Van de camera was ze al helemaal niet vies, want wanneer die in haar gezichtsveld kwam, nam ze bijna automatisch verschillende poses aan.

Saampjes keken we zo aan het einde van de dag nog even naar wat leuke kinderfilmpjes via YouTube en was ze met die mooie blauwe oogjes niet meer achter mijn beeldscherm weg te slaan...