Neef Richard heeft al een veel langere band met muziekinstrumenten als dat ik dat heb. Alhoewel, als je dat echt gaat uitzoeken was ik waarschijnlijk toch eerder, daar ik 2 jaar ouder ben en ik in groep 4 al blokfluitles kreeg. Ach ja, hij heeft in ieder geval al jaren iets met gitaren en kan daar ook geweldig mee omgaan. Hij speelde ook lange tijd in een band (dat jammer genoeg niet helemaal "my kind of style" was), maar is daar mee gestopt. Daarna werden ook de uren die hij voorheen spendeerde aan het gitaarspel, anders ingevuld.Hij ging al eens eerder met Jurien en mij mee naar de Feedback, om Jurien zijn eerste, échte gitaar aan te meten en speelde daarbij dan ook een adviserende rol. Vandaag vroeg ik hem om met mij mee te gaan naar de Feedback, gewoon ff gezellig als neven onder elkaar, een beetje hangen, kijken, uitproberen en kwijlen. Als tijdverdrijf zeg maar, zonder een uiteindelijk doel voor ogen te hebben.
Bij binnenkomst ging Riz (zo staat ie ook in m'n telefoon), direct naar "zijn" hoekje en greep een mooi, houten en dun exemplaar van de muur. Daar begon hij, temidden van honderden gitaren weer eens spelen. Direct gaf hij te kennen dat hij het gemist had en toch maar weer eens vaker een van zijn gitaren ter hand moest nemen.
Ik liet hem dan ook stilletjes achter in de gitaar-hoek, boven de afdeling versterkers en volgens mij had hij het niet eens in de gaten dat ik stilletjes naar de afdeling drums sloop, zo geconcentreerd was hij, als vanouds, met zijn spel bezig.
Zelf liep ik een rondje over de drumafdeling, sloeg op wat toms, bekeek wat elektronische drumkits (zou voor de buren en ook voor mij, een absolute uitkomst zijn!) en sloeg op vele verschillende bekkens om eens te horen welke verschillende klanken er nu precies waren.
Het bleken er ontelbare te zijn, want door de vele verschillende merken die allemaal hun eigen vormen, afmetingen, ribbels, gaten, bobbels en legeringen hebben, klonk er niet een hetzelfde.
Temidden van al die verschillende stukken ijzer, vond ik toch één klein, schattig, 8 inch Splash-bekkentje van Paiste, het merk waarvan ik al mijn bekkens al heb. Die kon ik dan ook niet laten hangen en verliet de winkel, nadat ik Riz van de gitaarafdeling heb moeten sleuren, dan ook niet zonder.
Thuisgekomen vond ik er een mooi plekje voor en is dit dus weer een welkome uitbreiding op de rest van mijn kit, waar ik iedere dag weer even de tijd voor neem om hem te bespelen. Heerlijk, even wat opgekropte agressie afreageren...
