"You poop in the tile and you saik in the tobbe..."

Vanochtend had iedereen net de eerste nacht op een Center Parcs bed achter de rug en ik kan melden dat het bed thuis vele malen beter is. Gelukkig maar, want dan waardeer je weer wat je thuis hebt. Janine en ik zitten in huisje 213, samen met mijn vader en moeder en opa en oma. In 212 zitten oom Johan, tante Wilma, neef Jeroen, oom Arend, tante Bethina en neef Arjen en het is juist de laatste die vanochtend al vroeg kwam kijken en even tussen "ome Piet" en "Nien" kroop om PéPé TV goed te kunnen zien.

Ondertussen was in huisje 212 de tafel al grotendeels gedekt en hadden zij daar zelfs in alle vroegte het huisje versierd met slingers en ballonnen. Oom Johan (door insiders vaak "Uncle Johnny" genoemd) werd vandaag namelijk 48! En nadat Arjen nog even met opa en oma gekroeld had en mijn vader ondertussen weer reclame liep (zij het achterstevoren), begonnen we aan het ontbijt en kreeg oom Johan ondertussen verschillende kadootjes aangereikt. Aan het eind werd de balans opgemaakt, enkele lekkere luchtjes, een flink aantal kadobonnen van de Intratuin en een prachtig horloge.

Terwijl Daisy vanmiddag niet uitgespeeld kwam met z'n balletje en mij steeds de bal toewierp nadat hij hem een eindje verder weer was wezen halen, lag de rest van de familie te zonnen. Want het weer, dat moet gezegd worden, is fantastisch en we treffen het dan ook verschrikkelijk.
Janine zocht na een tijdje bakken even lekker de schaduw op en ook opa deed dat die zelfs aan het einde van de dag lekker relaxed televisie kijkend op de bank hing. Ondertussen genoten mijn vader, oom Johan, tante Wilma, Jeroen, Arend, Arjen en ik nog even van het tropisch zwemparadijs dat op kruipafstand van het huisje ligt. Echter, toen we daar van terug kwamen, waren ook wij even uitgeteld.

Vanavond was het tijd voor een beetje beweging! Laat nu net het Montana Snowcenter naast het park gelegen zijn! Neef Jeroen en ik hadden ons sowieso al voorgenomen om de piste op te gaan, gewapend met een snowboard, en later volgden er meer. Oom Johan en pa bleven echter toekijken, terwijl zowel Jeroen, als Janine en moeder Jeanet wel lekker mee de piste op gingen.
Goed, het was niet zo'n grote hal maar wij hebben ons er best vermaakt. Zelf nam ik geregeld de schans onderaan de helling even mee en ook Janine deed daar een poging toe. De eerste keer had ze helaas te weinig vaart waardoor ze achteruit weer dezelfde weg terug ging. De 2e keer ging het goed, tot aan de andere kant van de schans want eerst gingen haar ski's en toen ging Janine pas. Resultaat: een blauwe bil!

's Avonds vierden we nog de verjaardag van oom Johan, waar ook tante Wilma's moeder, zus, diens man, zoontje en moeder van de partij waren. Die zaten immer geheel toevallig een eindje verderop in een huisje. Een gezellig avondje samenzijn. De vrouwen kletsen dan toch wel!

Aan het einde van de avond was iedereen toch wel moe, ook bij opaatje was dat goed zichtbaar, maar hij had het wel erg naar z'n zin gehad en dat is natuurlijk bovenal het belangrijkste. Nadat hij dan ook nog even op jacht ging naar een aantal muggen, viel hij in een diepe slaap. Weltrusten allemaal, tot morgen!

Als bonus dit keer een filmpje van mijn opa, die nog een aardig woordje Engels schijnt te praten op zijn 75e!