"Je laat de boel nog maar even lekker open" zei ik ietwat brutaal

Toen ik van de week op vakantie was, kreeg ik al een smsje van buurman Alexander, die de laatste verlossende brief in de bus had liggen, met de exacte datum en tijd van de oplevering van zijn huis. Daarop belde ik ietwat zenuwachtig naar de zaak. "Is er post van de bouw voor mij?" vroeg ik aan Bjorn. "Ja ik geloof het wel" antwoordde hij en ik hoorde Marco op de achtergrond roepen "Ja daar heb je post van!" en dus scheurde Marco de enveloppe open en las 'm even voor mij door. "Donderdag 22 mei tussen half 11 en 12 uur krijg je een rondleiding en de sleutel" hoorde ik 'm nog zeggen. Ik slaakte een diepe zucht. Op dat bericht wachtten wij al zó lang! Ik bedankte Marco en Bjorn dan ook en voegde er voor dat ik ophing nog aan toe dat ik dan de 22e vrij nam, om direct aan de slag te kunnen gaan.

Vandaag waren we natuurlijk voor het eerst weer thuis na een paar dagen in "a State of Happiness" te zijn geweest. Dat is zo'n opruim- en wasdag. Zo eentje waar je alles dat je de afgelopen week(en) hebt laten versloffen nu even probeert recht te zetten. Daarom was het al wat later in de middag dat wij voor een moederdag kadootje op pad gingen en we daarvoor eerst nog even langs het huis reden. Al duurde het vanaf vandaag nog maar 13 dagen tot aan de oplevering, we móésten er gewoon even heen.

Toen we de straat in kwamen, stond de voordeur nog open. "Snel!" zei ik tegen Janine, "Stap jij uit en loop naar binnen voor ze de boel op slot doen." Janine zag haar werk en rende de auto uit. Ik parkeerde 'm achter, niet op onze eigen plaats, want daar had een buurtbewoner zijn auto neergezet (ik mag hopen dat dat niet meer voorkomt wanneer we de sleutel hebben).
Ook ik liep aan de voorkant het huis binnen en toen ik nog geen 5 seconden binnen was, zag ik iemand gehuld in BAM-kleding, gewapend met een sleutelbos, de achterdeur op slot doen.
"Je komt de boel toch niet afsluiten hè?" vroeg ik hem direct. "Nou eigenlijk wel" antwoordde de jongeman. "Je laat de boel nog maar even lekker open" zei ik ietwat brutaal waarop de jongen niet direct een antwoord had. Na even nadenken zei hij dan uiteindelijk "Als je me beloofd dat je bij het verlaten van het huis, de voordeur goed dicht trekt". Ik beloofde plechtig, waarop de jongen ons weer met rust liet.

Toen we dan ook alle tijd hadden om rond te kijken in ons eigen huis vielen ons meteen de mooie binnendeuren in de gang op. Ook in de kamer zaten de deuren er al in, althans bijna alle deuren dan. Toen we doorliepen naar boven zagen we dat ook daar de deuren voor alle slaapkamers en de badkamer er al in hingen. Wat een leuk gezicht! Nu was het écht bijna af! Janine was er dan ook erg blij mee.

Op zolder zagen we dat men druk bezig was geweest, de laatste hand te leggen aan de kachel en het afzuigsysteem. Ik ben benieuwd hoe dit afgewerkt wordt, maar daar zullen ze weinig meer aan veranderen ben ik bang. Dat wordt dus wellicht toch op korte termijn alvast een extra zolder bouwen, zodat in ieder geval het leidingwerk wat minder zichtbaar is of we moeten er een andere oplossing voor bedenken.

Janine inspecteerde ondertussen het werk van de schilders, want daar is zij nogal secuur op. Na een paar inspectierondjes en de constatering dat er al water uit de kraan kwam, hielden we het voor gezien. Dit was waarschijnlijk de laatste keer dat we zónder sleutel en eigenlijk onrechtmatig toegang hadden tot ons nieuwe huis. Nog 13 dagen wachten, dan wordt het opgeleverd en kunnen we aan de slag volgens een strakke planning die ik van deze week heb opgesteld. We hopen er dan half of eind juni echt te kunnen wonen. Ik ben benieuwd of we het redden!

Nog 13 dagen... morgen nog 12!


(Lees ook dossier: Bouw Havenkom)