Ook aan de snoep-verslaving van beiden werd gedacht

Toen oma in januari van dit jaar ziek werd, hadden we niet kunnen voorzien hoeveel ellende dit teweeg zou brengen. Krampachtig probeerden we het eerst thuis nog zelf op te lossen, maar toen dit niet bleek te werken, werd ze in april opgenomen op een speciale afdeling van het Albert Schweitzer ziekenhuis in Dordrecht, om vervolgens een tijd later door te stromen naar het centrum voor Geestelijke Gezondheidszorg Noord West Brabant in Bergen Op Zoom.

In die laatste instelling zagen we haar snel vooruitgang boeken en genas ze op een bijna wonderbaarlijke en niet te voorziene wijze. Oma werd weer oma en zelfs nog beter. Na alle ellende hebben we daar ook erg veel met haar kunnen lachen en dat deed iedereen goed. Je kan bijna spreken van een oma 2.0!

Nu, na vijf maanden van afwezigheid, waarin ze de laatste weken steeds langer verlof kreeg om toch even een paar dagen bij opa te zijn, komt ze voorgoed naar huis. Ze is ontslagen uit het GGZNWB en hoewel ze nog wel onder controle blijft, zijn we met z'n allen erg blij dat oma weer helemaal de oude is.

Omdat we, na alles wat we hebben meegemaakt de afgelopen tijd, zo blij zijn dat oma weer terug komt, versierden we vandaag het huis.
Janine en tante Wilma bliezen al het lucht uit hun longen om de ballonnen zo groot mogelijk op te blazen en Bethina stond ze vervolgens alweer op te hangen. Zelf hing ik een aantal slingers op en de vrolijke kleuren in de woonkamer weerspiegelden de vrolijkheid die oma's terugkeer teweegbracht.
Ook oma's stoel aan de keukentafel werd versierd, wat meteen bij binnenkomst al in het oog zou springen wanneer opa en oma samen thuis zouden komen. Ook aan de snoep-verslaving van beiden werd gedacht en naast een aantal kaarten kwam er dus een flinke snoeppot speciaal voor oma op tafel.

Toen de dames zagen dat het goed was, keerden we weer snel huiswaarts. Ik had de gezichten van opa en oma wel eens willen zien toen ze vanmiddag thuiskwamen! Ze belden in ieder geval al meteen na thuiskomst op om te bedanken voor het warme ontvangst en daar doe je het tenslotte maar weer voor. Opa's en oma's zijn immers uniek en daar moet je heel zuinig op zijn!

De wasmachine draait alweer op volle toeren

Wat gaat dat toch snel. Vanmorgen genoten we namelijk alweer van ons laatste ontbijtje en lagen daarna de rest van de dag nog bij het zwembad omdat we de kamer tot 18:00 aanhielden. Ondertussen speelden we daarom nog een spelletje waterpolo in het zwembad, bakten nog wat bruiner, hadden gewoon wat lol in het zwembad of luisterden lekker naar muziek.
Vervolgens douchten we voor de laatste keer op de kamer, kleedden ons om en werden eindelijk van dat irritante 'he-kijk-mij-ik-zit-hier-all-in-bandje' verlost!

Voor de laatste keer aten we bij Mike een ongelooflijk lekkere maaltijd en namen ook voor de laatste keer een toetje na, want volgende week gaan we weer op rantsoen! Waarschijnlijk lieten we het ons daarom nog eens extra goed smaken!

De bus pikte ons om 20:00 lokale tijd (één uurtje later dan in Nederland) op en reed ons naar het vliegveld, waar we vlot doorstroomden, het vliegtuig in. Het enige nadeel was dat de passagiere achter ons het nodig vond om tijdens de gehele 3,5 uur durende vlucht, met haar schelle stem haar complete doopceel te lichten tegen een voor haar ook volstrekt onbekend persoon.

Vannacht stapte ik ondanks alles toch iets na de klok van vier ons eigen heerlijke bed weer in en dat bleek een stuk beter dan daar in Griekenland!

Op dit moment draaien de wasmachine en droger alweer op volle toeren en is er al vrij veel van alle rotzooi vliegensvlug opgeruimd, met grote dank aan mijn eigen Janine natuurlijk.
We kunnen terugkijken op een zéér geslaagde vakantie, waarin het niet alleen erg gezellig was en we heerlijk hebben gegeten (op die paar keren in het all-in restaurant na dan), maar we ook lekker uitgerust zijn en zodoende nu aan onze derde en laatste week vakantie kunnen beginnen!