Het was vandaag prachtig weer en als je dan een smsje krijgt van Martha, of je 's avonds mee gaat varen, dan ben ik degene die heel moeilijk nee kan zeggen. Helaas had Janine andere verplichtingen, maar ik besloot toch om mee te gaan en vertrok dus direct na het eten, richting het havenhoofd van Middelharnis.Daar aangekomen lag de boot al in het water en na wat poses van Martha en het moment dat Keuf en Ellen eindelijk ook gearriveerd waren, voeren we de haven uit met het zonnetje recht op onze neus.
Vorig jaar ging ik ook al eens mee en probeerde toen na wat aarzelen en het afgekeken te hebben van de professionals, het wakeboarden ook eens te proberen. Nadat mijn start voor de 5e keer mislukte was ik toen zo kwaad op mezelf dat ik het bijltje er bij neer gooide en dus bleef mijn wakeboard ervaring uit.
Vanavond probeerde revanche te nemen en met succes! Na enkele start te hebben verknald, lukte het me dan eindelijk om te blijven staan. Eerst wat onwennig en star, later wat relaxter en probeerde dus wat meer te doen dan alleen maar rechtuit varen en ik moet zeggen dat me dat nog niet zo slecht af ging als dat ik gedacht had! Natuurlijk is het niet mijn eerste "board-ervaring", ik heb immers al een aantal jaren snowboard ervaring, hoewel dat er de laatste jaren wat bij ingeschoten is.
Ook kreeg ik nog een niet echt zachtzinnige aanvaring met het wateroppervlak (we hebben het op film, dus bekijk het onderstaande filmpje!), door met mijn gezicht plat op het water te slaan toen ik even niet oplette en mijn board water hapte. Daarna ging ik overigens gewoon weer verder, maar na een tijdje werd ik moe en liet ik de beurt aan Keuf.
Hij liet even zien hoe het wel moest. Kan ook niet anders, want hij heeft vele jaren watersport ervaring en draait zijn hand dan ook niet om voor een sprong of een salto als afsprong. Zijn vriendin Ellen leek dan ook weinig geamuseerd want die is die capriolen allang al gewend.
Ohja! Cor was er ook nog bij, maar die hoorde je de hele avond niet. Die genoot van het zonnetje, want hij kon helaas niet in het water omdat zijn voet in het gips zat. De ziellepoot.
Ook Chris gaf nog even blijk van zijn kunnen en terwijl Martha zich als een ware kapitein achter het stuur van de speedboot had genesteld, maakte ik wat mooie plaatjes van Chris.
Daarna was het de beurt aan Martha, die absoluut niet zónder lange zwembroek wilde wakeboarden, "anders ben je geen echte wakeboarder" voegde ze hier nog aan toe. Het zij zo.
Ook zij scheerde als n dolle over het water en terwijl ik geamuseerd toekeek hoe Martha over het water gleed, keek ook Ellen de naar het waterspel.
Na een tijdje hield Martha het voor gezien en hees Keuf het board met Frankenstein-print op het droge. Ik kon het dan ook niet laten hier even mee op de foto te gaan, toen Keuf zich ondertussen snel klaar maakte om nog wat meters te kunnen maken. Het zonnetje zakte immers als een eind richting de horizon.
Voor een tweede maal liet hij zien wat hij waard was en een ander maal verkoos hij het luchtruim boven het ruime sop. Ook achterwaards wakeboarden bleek ook geen probleem voor hem en Ellen en ik keken toe hoe hij zijn kunstjes vertoonde zoals zijn inmiddels befaamde afsprong in de vorm van een zijwaardse salto die hij hier net niet gaat landen...
Gelukkig mocht ook ik nog even het water op en het ging dan ook alweer beter dan de eerste keer. Ik werd zelfs wat overmoedig en zwaaide alsof ik nooit anders gewend was. Omdat je het juist níet gewend bent, sta je wat ongemakkelijk en misschien wat verkrampt op zo'n board en gebruik je de verkeerde spieren. Na een tijdje werd ik dan ook moe en kreeg last van mijn armen, benen en rug. Misschien ook wel door die flink klapper die ik eerder die avond maakte, maar ik vond het genoeg geweest en dus liet ik het touw los en zonk langzaam het water in.
De zon stond inmiddels al erg laag en het was ook al een stuk frisser geworden. Daarom vaarden we snel terug naar de haven en beleefden ondertussen nog wat lol door wat gekke bekken te vertonen.
Eenmaal in de haven werd de boot door Chris uit het water gereden en keerden we moe maar voldaan huiswaards. Ik heb thuis ook maar niet gezegd dat ik een nieuwe hobby gevonden heb, want ik heb er al zo veel!
Nogmaals mijn dank aan Chris & Martha, Keuf & Ellen en natuurlijk Cor, voor de leuke avond en de nieuwe ervaring! Als bonus dan ook een filmpje van mijn wakeboard avontuur, mijn crash en een salto van Keuf! Excuus voor de lage kwaliteit en het soms niet synchroon lopen van het beeld en geluid maar het is gefilmd met mijn Nokia en het bewerken was wat lastig...
