Zeg nooit, nooit

Terwijl we allebei recentelijk verhuisden naar een nieuw stekkie, hadden we daar alleen nog maar over horen vertellen en foto's gezien. Het werd dus tijd dat we eens bij elkaar over de vloer kwamen om het een en ander van dichtbij te bekijken. Hij mocht daarom vorige week ook niet eerder naar huis voordat er een afspraak gepland stond, anders zou hij ruzie hebben thuis. Hij gehoorzaamde dan ook meteen...

Zoals afgesproken kwamen Bjorn en Bianca eerst naar Sommelsdijk om daar eerst een bakske koffie te drinken. Uiteraard kwamen zij niet met lege handen aanzetten en kreeg ik 2 toepasselijke kadootjes. Het ene bleek een want te zijn, die ik kan gebruiken voor het beetpakken van hete objecten. Het andere was een toepasselijk boek en ik voelde 'm gelijk hangen. Dit was de zoveelste poging van familie en vrienden om mij eens de keuken in te krijgen. Ik moet zeggen dat het boek vol stond met heerlijk ogende gerechten en het lijkt een fluitje van een cent. Het boek past dan ook goed bij de rest van onze kookboeken.
Wij gaven op onze beurt ook een presentje, dat later prima bij hun interieur bleek te passen.

Er schiet me trouwens opeens een quote van Urbanus te binnen, dat ik hopenlijk nooit mee zal maken. Hij kwam eens thuis toen er een briefje voor 'm op de koelkast hing met de tekst: "Uw eten staat... in het kookboek". Kijk ik vind eten heerlijk, maar dan eigenlijk alleen als ik het op moet eten.

Na een rondleiding (Bjorn had het stiekem vorige week al gezien nadat we van de Regatta waren terug gekomen), veel gekeuvel over koetjes en kalfjes, de nodige bakken koffie en versnaperingen, trokken we naar Papendrecht om daar het liefdesnestje van Bjorn en Bianca eens te bewonderen. We waren er al eens wezen kijken, maar toen werd er nog druk geklust. Nu was het dan ook echt mooi geworden, kijk maar eens naar de verschillen van toen en nu.
Mijn oog viel gelijk op een mooi tuinset, een mooi houten set voor 6 personen. Onze tuin is dan nog wel niet af, maar ik denk er zeker over na om ook zoiets moois te kopen en straks heerlijk buiten te zitten...

Bjorn ging bij binnenkomst, nadat hij voor de dames de fotoserie van hun vakantie Curaçao van een paar weken geleden had opgestart, eigenlijk vrijwel direct aan de slag in de keuken. Dat blijkt zijn nieuwe hobby te zijn geworden, want hij snijdt het onderwerp dagelijks aan op de zaak of hij neemt een van zijn creaties mee en laat ons er allemaal van smullen. Het leek hem dan vanavond ook goed af te gaan en vol bewondering keek ik als "Keuken-kneus" toe.

Na een tijdje werd het een en ander opgediend en konden we aan tafel. Het voorafje bleek een heerlijke salade die werd gevolgd door "wraps" met gehakt of pittige kip als hoofdgerecht. Onze ogen waren groter dan onze buik (ja hoe is het mogelijk!) en dus kregen we niet alles opgegeten. Desalniettemin hebben we heerlijk gegeten en kun je het koken dus wel aan Bjorn overlaten. Dan heb ik het nog niet eens gehad over het toetje, want hij had speciaal mijn lievelingstoetje gemaakt, een Dame Blanche, dat ik me overheerlijk heb laten smaken!

Toen we nog wat DVD's van onder andere een hevig onder invloed verkerende Amy Whinehouse, Crediteuren / Debiteuren en Hans Teeuwen Zingt hadden gekeken, werd het voor Janine en mij tijd om terug te keren naar het eiland.

Een gezellig dagje en heerlijk gegeten, alleen vraagt iedereen zich nu af wanneer ik de keuken-prins ga uithangen. Zeg nooit, nooit...

Een tsunami aan liefdesnestjes

Als je ergens mee bezig bent of vol van bent, dan zie je het opeens overal. Zo is dat ook met bouwen en verbouwen. Al 1,5 jaar zijn wij bezig met de bouw van ons huis. Je staat er mee op en je gaat ermee naar bed en tussendoor ben je er vrijwel constant mee bezig. Zeker nu het echt op gaat schieten en het nog "maar" 4 maanden gaat duren.

In mijn directe omgeving zag ik in die periode van 1,5 jaar wachten al verschillende mensen verbouwen, bouwen en zich klaar maken om te gaan (ver)bouwen. Zo ging in die periode Jurien op zichzelf en daar was veel aan te verbouwen. Die zit inmiddels al helemaal gereed in zijn huis (alweer een hele poos trouwens). Ook Corné en Lianne gingen samenwonen en hadden heel wat te verbouwen en te sjouwen. Addie en Mirjam wachten op hun beurt ook al een tijdje op de start van de bouw van hun huis. Daarnaast kochten Mark en Corinda een huis in Melissant en bereiden zich momenteel voor op een grondige verbouwing wanneer de sleutel in handen is. Recentelijk betrokken Sander en Rianne hun woning in Nieuwe Tonge, waar ook nog het een en ander verbouwd en gesjouwd moest worden.
Zelfs op de zaak wordt ik ermee geconfronteerd, nu ze daar vlak voor ons pand nieuwe appartementen gaan bouwen op een geringe afstand. Toen de graafmachine mij overigens iets té dichtbij kwam, koos ik eieren voor mijn geld en verplaatste de auto toch maar om geen schade op te lopen. Voorkomen is beter als genezen zegt men toch?

Een paar maanden terug kocht ook Bjorn een liefdesnestje voor zichzelf en zijn Bianca. Vorig weekend ontving hij de sleutel en was het voor mij tijd om ook daar een kijkje te gaan nemen.
Het nest bevond zich in Papendrecht eigenlijk niet zo ver van zijn huidige woonsituatie en nadat TomTom ons (Janine en ik) feilloos naar onze bestemming had geleid, herkende ik het huis van de inmiddels op kantoor beroemde foto's (veelvuldig hebben we naar het huis gekeken, zij het in de folder van de makelaar).

Na binnenkomst, eerst een bakkie koffie (voor mij gewoon een Colaatje) zoals het een goed ontvangst betaamt. Bjorn en Bianca leken overigens op deze zondag niet erg druk bezig te zijn. Bjorn leek zelfs netjes gekleed, maar later bleek dat ook gewoon z'n "ouwe kloffie" te zijn.
Na het bakkie, eerst een rondleiding door het in verbouwing zijnde huis. Een hele gezellige benedenverdieping met een leuke speelse indeling tussen de kamer en de keuken strekte zich uit. Net zoals bij ons nieuwe huis, bleken Bjorn en Bianca een tuin op het zuiden te hebben en het viel me meteen op dat het licht er mooi naar binnenviel. Ook in de tuin stond de zon de gehele dag en dat lijkt me ook voor ons over een paar maanden erg lekker.
In de keuken bleek genoeg ruimte om er ook de eethoek te vestigen en vanuit diezelfde keuken heeft men leuk zicht in de kamer.

Na ook de bovenverdieping te hebben bekeken en de verhalen aangehoord te hebben van hoe het allemaal moet gaan worden (gelukkig heb ik een levendige fantasie) was het na nog heel even wat te hebben gedronken, tijd voor Bjorn en Bianca om echt hun handen uit de mouwen te steken. Zo begon Bjorn eerst maar eens de wc-rol houder in het kleinste kamertje op te hangen. Tenslotte toch een onmisbaar stuk "gereedschap" bij een verbouwing...

En wij? Naar huis, even langs de Makro en dan weer vlug ons tijdelijke onderkomen opzoeken om de kachel nog eens flink op te stoken en weg te dromen bij de gedachte dat wij over 4 maanden ook nog wat te klussen hebben...