Terwijl we allebei recentelijk verhuisden naar een nieuw stekkie, hadden we daar alleen nog maar over horen vertellen en foto's gezien. Het werd dus tijd dat we eens bij elkaar over de vloer kwamen om het een en ander van dichtbij te bekijken. Hij mocht daarom vorige week ook niet eerder naar huis voordat er een afspraak gepland stond, anders zou hij ruzie hebben thuis. Hij gehoorzaamde dan ook meteen...Zoals afgesproken kwamen Bjorn en Bianca eerst naar Sommelsdijk om daar eerst een bakske koffie te drinken. Uiteraard kwamen zij niet met lege handen aanzetten en kreeg ik 2 toepasselijke kadootjes. Het ene bleek een want te zijn, die ik kan gebruiken voor het beetpakken van hete objecten. Het andere was een toepasselijk boek en ik voelde 'm gelijk hangen. Dit was de zoveelste poging van familie en vrienden om mij eens de keuken in te krijgen. Ik moet zeggen dat het boek vol stond met heerlijk ogende gerechten en het lijkt een fluitje van een cent. Het boek past dan ook goed bij de rest van onze kookboeken.
Wij gaven op onze beurt ook een presentje, dat later prima bij hun interieur bleek te passen.
Er schiet me trouwens opeens een quote van Urbanus te binnen, dat ik hopenlijk nooit mee zal maken. Hij kwam eens thuis toen er een briefje voor 'm op de koelkast hing met de tekst: "Uw eten staat... in het kookboek". Kijk ik vind eten heerlijk, maar dan eigenlijk alleen als ik het op moet eten.
Na een rondleiding (Bjorn had het stiekem vorige week al gezien nadat we van de Regatta waren terug gekomen), veel gekeuvel over koetjes en kalfjes, de nodige bakken koffie en versnaperingen, trokken we naar Papendrecht om daar het liefdesnestje van Bjorn en Bianca eens te bewonderen. We waren er al eens wezen kijken, maar toen werd er nog druk geklust. Nu was het dan ook echt mooi geworden, kijk maar eens naar de verschillen van toen en nu.
Mijn oog viel gelijk op een mooi tuinset, een mooi houten set voor 6 personen. Onze tuin is dan nog wel niet af, maar ik denk er zeker over na om ook zoiets moois te kopen en straks heerlijk buiten te zitten...
Bjorn ging bij binnenkomst, nadat hij voor de dames de fotoserie van hun vakantie Curaçao van een paar weken geleden had opgestart, eigenlijk vrijwel direct aan de slag in de keuken. Dat blijkt zijn nieuwe hobby te zijn geworden, want hij snijdt het onderwerp dagelijks aan op de zaak of hij neemt een van zijn creaties mee en laat ons er allemaal van smullen. Het leek hem dan vanavond ook goed af te gaan en vol bewondering keek ik als "Keuken-kneus" toe.
Na een tijdje werd het een en ander opgediend en konden we aan tafel. Het voorafje bleek een heerlijke salade die werd gevolgd door "wraps" met gehakt of pittige kip als hoofdgerecht. Onze ogen waren groter dan onze buik (ja hoe is het mogelijk!) en dus kregen we niet alles opgegeten. Desalniettemin hebben we heerlijk gegeten en kun je het koken dus wel aan Bjorn overlaten. Dan heb ik het nog niet eens gehad over het toetje, want hij had speciaal mijn lievelingstoetje gemaakt, een Dame Blanche, dat ik me overheerlijk heb laten smaken!
Toen we nog wat DVD's van onder andere een hevig onder invloed verkerende Amy Whinehouse, Crediteuren / Debiteuren en Hans Teeuwen Zingt hadden gekeken, werd het voor Janine en mij tijd om terug te keren naar het eiland.
Een gezellig dagje en heerlijk gegeten, alleen vraagt iedereen zich nu af wanneer ik de keuken-prins ga uithangen. Zeg nooit, nooit...
