Bijzonder commerciële watervallen

We begonnen vandaag de dag in Niagara Falls met een stevig ontbijt zoals ze dat in de Verenigde Staten / Canada kennen. Daarna vertrokken we naar de Niagara Falls (watervallen) die zich zo'n beetje aan het einde van de straat bevonden.

De Skylon Tower torende hoog boven de stad uit. Een stad die overigens vooral veel weg had van een complete kermis, want overal waar je keek zag je schreeuwerige aankondigingen of neonreclame. Gelukkig duurde het niet lang voor we de stad een eindje achter ons lieten en kwamen we aan bij de echte Niagara Falls. Daar was het tenslotte ook allemaal om te doen! We genoten aller eerst van het adembenemende uitzicht en besloten toen om de watervallen van dichtbij te bekijken, in plaats van er vanaf Canadese zijde naar te staren.

We kochten tickets voor de 'Maid of the Mist' boottocht en gelukkig was het hoogseizoen al voorbij en konden we vrijwel meteen doorlopen. Daar stonden we dan tussen al die fotograferende en filmende Japannertjes en ik deed lekker net zo hard mee.
In onze fel blauwe poncho's namen we de ene na de andere foto en al helemaal toen we met de boot, langs en tot vlak bij de watervallen kwamen. Het was slimmer om mijn camera's op te bergen en alleen het wegwerpcameraatje dat ik bij Maid of the Mist kocht, had ik nog in mijn hand. Het leek alsof we in een keiharde plensbui terecht waren gekomen, zoveel water kregen we over ons heen en we waren dan ook helemaal doorweekt. Tot overmaat van ramp (hoewel ik het nat worden wel geinig vond), werd ik op het boottochtje nog even gemeen in mijn hals gestoken door een of ander insect. Bij het uitstappen vroeg ik het aan een van de 'locals' die zoveel zei als: "Ohw... You've just met our national wasp, the most famous! Let me help you..." en de beste man haalde een stiftje waarmee ik de wespensteek kon insmeren. Het bleef gemeen pijn doen, maar de zwelling stopte tenminste en nam vrij snel af.

Toen we weer vaste (Canadese) grond onder onze voeten hadden, beseften we dat we deze ruige rit hadden overleefd (klinkt dramatisch, maar was het absoluut niet!). We kochten nog wat souvenirs en gingen op pad om de rest van de stad te verkennen. Zo maakte ik nog een mooi foto van mijn vriendinnetje en liepen we een vertrouwd café binnen, dat ik opnieuw niet kon verlaten zonder een souvenir mee te nemen. Nu dus niet alleen drumsticks uit New York, maar ook uit Niagara Falls! Ik ga ze gewoon sparen!

De rest van de middag luierden we wat op de hotelkamer en 'Skype-ten' we erop los met familie in Nederland. Vanavond keerden we echter terug in het Hard Rock Café waar we een heerlijke maaltijd naar binnen metselden. Een toetje mocht dit keer ook niet ontbreken en na dit alles besloten we nog even snel wat calorieën te verbranden door een rondje door de stad te lopen. Daar kreeg ik Janine nog zo ver om de rol in te nemen van een stoere biker-girl en keken we nog eventjes naar de gekleurd verlichte watervallen, alvorens we terug reden naar ons hotel.

Bij binnenkomst ontdekten we daar echter dat er ergens in een zaaltje een Jam-night moest zijn en na eventjes zoeken vonden we een live bandje dat lekkere muziek speelde maar vooral ook apart van setting was. Het leek alsof verschillende mensen zich hadden opgegeven voor deze Jam-night want iedere keer werd er iemand anders op het podium geroepen om te zingen of te drummen (ik durfde niet!).

Onze dag sloten we dan ook af door te luisteren naar deze band en als ik een algehele indruk mag geven van Niagara Falls dan is het toch ietwat negatief. Hoewel, ik heb ontzettend genoten van de watervallen, maar ik had er eerlijk gezegd toch iets meer van verwacht. Het leek echter bijzonder commercieel te zijn en de stad vond ik maar schreeuwerig en afbreuk doen aan het prachtige stukje natuur. Tóch hebben we bijzonder genoten van deze stop in onze reis en heb ik er zeker geen spijt van.

Nu gauw naar bed, want morgen staan we vroeg op voor het ontbijt, om vervolgens opnieuw een uur of 9 à 10 in de auto te zitten opweg naar Washington DC!

Als bonus een filmpje om een indruk te geven van de watervallen in Niagara Falls, vanaf de opstap plek van de Maid of the Mist boottocht.

Van NYC naar Niagara Falls, Canada

Vanochtend pikten we al vroeg onze huurauto op in downtown Manhatten. Helaas hadden ze geen Chevrolet Trailblaizer meer beschikbaar en moesten we het doen met een Nissan. Hoewel ik het vrouwtje duidelijk maakte dat ik toch graag een Amerikaan gereden had en ze me vertelde dat ik $150,- kon bijbetalen voor een Chevrolet Tahoe (groter en luxer dan de Trailblazer), besloot ik het toch met de Japanner te doen. Dat is tenminste vertrouwd nietwaar?

Omdat GPS in Manhattan niet werkt vanwege de hoge gebouwen, moesten we even goed opletten hoe we het schiereiland verlieten, maar dat was zo voor elkaar. Het viel me ook alles mee dat verkeer daar en het duurde dan ook niet lang voordat we Manhattan via de 'Lincoln tunnel' verlieten, waar we deze week al meerdere keren doorheen gekomen waren (het lijkt echt nèt de Maastunnel van Rotterdam!).

Nadat we door de tunnel waren probeerden we de navigatie aan de praat te krijgen, maar wat Janine ook probeerde, ze kreeg 'm niet aan de gang. Ik besloot de auto langs de weg te zetten, maar ook ik kreeg 'm niet zo snel aan de praat en dus reden we op hoop van zegen maar een richting op.
Even later hebben we bij een benzinepomp nogmaals en nu op het gemakkie, goed naar de navigatie gekeken en kreeg ik de GPS eindelijk aan de praat. Helaas pikte hij het adres van bestemming niet op omdat er alleen een kaart van de VS aanwezig was en niet van Canada. Op goed gelukt selecteerde ik Niagara Falls en daar gingen we.

Het rijden verliep prima. De Nissan lijkt een dikke V6 te bezitten en heeft dan ook flink wat power in zich. Precies iets voor mij! Het is een comfortabele, vrij nieuwe auto met alles erop en eraan. Cruise control, automaat, climate control, lekker ruim en heerlijke stoelen. Met mijn benen languit kon ik dan ook tijdens de rit genieten van een bijzonder groen Amerika.

We stopten nog even bij de Walmart, waar we met verbazing het assortiment aanschouwden. Een ongelooflijk grote supermarkt waar zelfs kleding voor je hond te koop is!
De rest van de reis verliep overigens prima, ware het niet dat de navigatie vervelend bleef doen. Hij leek niet op te laden en gaf dus na een paar uur aan dat de accu leeg was en weldra zou uitvallen. We zochten dan ook een benzinestation op in de hoop daar een nieuw kabeltje te kopen en te hopen dat het daar aan lag. Helaas hadden ze echter geen kabeltje dat paste, maar lachte ik me wel mijn knieën uit mijn broek toen ik de tank van de Nissan volgooide. Omgerekend betaal je hier nog geen €0,50 per liter!

Na zo'n 8 uren rijden (inclusief zoeken en aanmodderen) bereikten we toch (vooral ook op aanwijzingen van de uitstekende navigator naast mij!) Niagara Falls en reden we over de bijzondere 'Rainbowbridge' naar de Canadese grens. In de verte zagen we de dampen van de waterval al opstijgen (rechts onderin op de foto) en niet veel later konden we de grens oversteken nadat we waren gecontroleerd op verstekelingen door een niet al te aardige douanebeambte.

Na even zoeken en nog wat verkeerd te zijn gereden bereikten we het Best Western Hotel dat de beschikking bleek te hebben over 'Free high-speed internet access'. Nou dat high-speed kunnen ze er wel vanaf halen, maar gelukkig heb ik hier in tegenstelling tot in Hasbrouck Heights tenminste verbinding.
We bekeken onze (opnieuw ruime) kamer en krabbelden wat vrienden op Hyves, alvorens we genoten van een heerlijke maaltijd. Zojuist hebben we nog een duik genomen in het zwembad op de binnenplaats en gaan we zo dadelijk slapen want morgen gaan we de watervallen bezoeken.

We keep in touch (als de internetverbinding het tenminste toelaat)!