De afgelopen weken lag ik met het zweet in mijn handen, rond "post-tijd" (dat is bij ons zo rond een uur of 11) op de deurmat, halsreikend uit te kijken naar de postbode (neem dit overigens niet al te serieus). Doe ik natuurlijk wel vaker, als ik op een pakketje zit te wachten bijvoorbeeld. Lijkt me overigens dat meer mensen dit wel herkennen. Deze keer was het echter iets anders... iets belangrijkers... iets waar ik (of wij) al heel lang op wachten. Al ruim 2 jaar zelfs...Nadat ik de afgelopen weken niet naar binnen geweest was, besloot ik het vanochtend maar weer eens te proberen. Het was immers al een tijdje geleden dat ik het huis van binnen gezien had. Toen ik aankwam in de Sommelsdijkse Haven, zag ik dat de stoep klaar was. Dus zijn we nu verzekerd van het feit dat we straks niet met modderige schoenen naar binnen hoeven te lopen. Ook was men druk bezig met het bestraten van de rest van de straat en ook de contouren van de parkeergelegenheid aan de voorkant van ons huis werden zichtbaar.
Ik zag dat de voordeur helaas niet open was, maar ik stapte dapper door, de straat in.
Daar was men druk bezig met de laatste loodjes aan de Grachtwoningen, met de beplanting endergelijke. Ook uitvoerder Ad liep driftig heen en weer tussen de woningen. In de afgelopen periode heb ik meerdere malen met deze man gesproken en hij lijkt het ook echt te menen dat hij het jammer vind dat het project later opgeleverd wordt dan gepland. Daar vertrouw ik dan ook maar op.
Toen ik bij de achterkant van het huis aankwam, zag ik dat die deur wél open stond. Ik maakte dan ook direct gebruik van dit voordeel en stapte naar binnen. Daar zag ik dat men nu écht met de laatste loodjes bezig was. Plintjes tegen de muren (die kunnen er over een paar weken trouwens weer vanaf want we krijgen daar hele andere plinten voor) en men was ook al bezig geweest de ruimtes op te ruimen en te ontdoen van bouwafval en stof (voor een groot gedeelte althans). De ruimte voor de keuken hadden ze zo te zien nog maar even als "uitvalsbasis" voor hun spullen gebruikt. Zelfs de meterkast begon er nu ook echt uit te zien als meterkast.
Verder was het halletje ook een stukje opgenapt nu alles wat schoongemaakt was en ook had men eindelijk het verticale latje voor het raam aan de voordeur bevestigd (ja ik let op de details!).
De trap naar de eerste verdieping oogde nu ook veel beter nu er al een hoop rommel vanaf gehaald was. Daarna viel me ook op dat de kozijnen nu geverfd waren, de ramen nu open en dicht (en op slot) konden en ook de roosters boven de ramen, open en weer gesloten konden worden. Dan de badkamer, want die was ook eindelijk af (afgezien van een aantal andere spullen die later geleverd worden). De vorige keer was namelijk het bad nog niet afgetegeld, dit was nu dus wel gedaan. Zoiets geeft dan toch ook weer een heel ander aanzicht.
Ohja, we hadden het natuurlijk over het feit dat ik als een ADHD Jack Russel (of hoort dat gewoon altijd al bij elkaar?) met zweethandjes en het kwijl uit mijn mond, iedere dag rond een uur of 11 op de deurmat lag te wachten of de postbode bracht wat ik wilde hebben.
Vandaag was het dan eindelijk zover. Marco bracht de post langs de bureau's en voordat hij mij de felbegeerde envelop overhandigde, zei hij zoiets als "volgens mij heb ik nu iets waar jij al lang op zit te wachten".
Zonder me in te houden scheurde ik de enveloppe, met blote handen, open. Ik griste de brief eruit en las 'm snel door. Eigenlijk alles wat ik al wist stond in die brief, want ik had de laatste weken natuurlijk de oren van de kop van de uitvoerder gezeurt om een opleverdatum (of iets in de richting van) los te krijgen. Goed, "who gives a (...)" ik heb het nu tenminste bevestigd gezien en kan ik dus een definitieve planning gaan maken.
Week 21, in de week van 19 mei, krijgen wij na ruim 2 jaar wachten dan eindelijk de sleutel van ons nieuwe onderkomen. Eindelijk, want we staan al ongelooflijk lang te trappelen om onze handen uit de mouwen te steken en nog meer om er straks lekker te leven.
Toch zal ik nog even mijn ADHD-Jack-Russel-gedrag moeten volhouden, want in de komende 2 weken kunnen we een brief verwachten met de exacte datum en tijdstip waarop we een 1,5 uur durende rondleiding door ons eigen huis krijgen, waarin we alle eventuele gebreken kunnen noteren die dan vervolgens nog verholpen gaan worden. Daarna krijgen we de sleutel pas écht in handen en kunnen we direct aan de slag!
(Lees ook dossier: Bouw Havenkom)
