Een lange rechte weg naar Los Angeles

Toen we vanmorgen alweer vertrokken vanuit onze residentie, zagen we pas echt hoe we erbij zaten. We hadden vannacht tussen vele grote palmbomen en strak gemaaide gazonnetjes geslapen.

Samen namen we eerst even een bordje pannenkoeken zoals we dat al bijna gewend zijn geraakt hier in Amerika, alvorens we uitcheckten.
We reden vanuit Scottsdale, via Phoenix (volgens mij kun je het zo'n beetje zien als het in elkaar vergroeide Middelharnis / Sommelsdijk, maar dan een poepie groter), de I-10 op. Zoals ik gisteren al aankondigde, bleek dit een hele saai en vooral lange rechte weg te zijn, dwars door een dor gebied, waar werkelijk niets bijzonders te zien was. Het bleek ruim 550 kilometer rechtdoor te zijn voordat we bij Los Angeles uit zouden komen en ik kan u melden, dat is bijzonder saai. Vooral omdat het Amerikaanse verkeer, heel irritant is. Hier blijft men namelijk op het dooie gemakkie op de linker baan rijden en mag je gewoon rechts inhalen, maar als de auto voor je nèt een fractie harder gaat als de vrachtwagen op de rechter baan, dan is dat zéér onaangenaam. En dan druk ik me nog zachtjes uit...

Gelukkig, na uren rechtdoor rijden, en vele verslagen van de herdenking van 9/11 gehoord te hebben via de radio, reden we opeens L.A. binnen en zagen borden met bekende namen, zoals Hollywood, Santa Monica, Pasadena, en Mullholland Drive waar alle sterren zo'n beetje wonen.
Door het drukke verkeer wisten we ons een naar ons hotel te wurmen, dat we overigens snel hadden gevonden. De Mexicaans aandoende entree ervan deed ons verwonderen, want een dergelijk hotel hadden we deze vakantie nog niet gezien. Het was of men speciaal voor onze laatste 2 dagen nog een bijzonder hotel uitgezocht had, met onder andere fraai versierde deuren en lange, sprookjesachtig verlichte gangen. Ook onze kamer was knus en gezellig ingericht, alleen een beetje warm, maar dat was nou ook geen onoverkomelijk probleem.

Direct na aankomst schoot ik mijn zwembroek aan en zwom een paar baantjes in het zwembad dat zich buiten bevond. Daarna luierden we wat en trokken we downtown L.A. in om het hier een beetje te bekijken. Dat viel echter wat tegen, want het was erg rustig in de stad. Niets vergeleken bij New York, maar dat klopte ook wel toen we even later in een eettentje vroegen of we nu wel in het bruisend middelpunt waren.
Voor de echte beleving werden we dan ook doorverwezen naar Hollywood, waar we gemakkelijk met de metro konden komen. Dat besloten we dan ook maar toen doen, maar toen we tussendoor even terug waren op de hotelkamer om betere schoenen voor Janine te halen, veranderde ons plan. Het bed lag zó lekker, dat we besloten om misschien morgenavond nog even Hollywood in te trekken, voordat we de andere dag via het vliegveld LAX naar huis zullen vliegen...

Morgen dus de Universal Studios verkennen en ook nog even de laatste paar drumsticks zien te scoren in het Hard Rock Cafe. Of we daarna nog puf voor Hollywood hebben zal de tijd leren. Feit is echter dat morgen onze laatste dag in the States aanbreekt. Wat hebben we veel gezien de afgelopen 2 weken en wat lijkt New York weer al lang geleden...