Universal Studios Hollywood

Onze laatste dag van onze Amerika Toer brachten we door in het themapark van Universal Studios in Hollywood. Een brede rode loper en een hoge poort brachten ons in een andere wereld. De wereld van film en entertainment, die vele geheimen kent en we eigenlijk alleen maar van TV of uit de bioscoop kennen.

We besloten na binnenkomst daarom eerst de studio tour te doen, net als vele anderen trouwens. We reden met een treintje langs de verschillende studios waar bekende films, TV-series of shows opgenomen werden en zagen de bijbehorende bekende auto's van bekende zoals die van Magnum, of reden langs de set van Jaws en door de straat van Desperate Housewifes die daar vlak achter schijnt te liggen (wie had dat gedacht dat Jaws in de achtertuin van de Wanhopige Huisvrouwen zou rondzwemmen!). We kwamen zelfs door de straat waarin het vliegtuig is neergestort in de film War of the Worlds en maakten een scène mee uit de film Backdraft waar bijna alles in de fik stond. We zagen zelfs de allom bekende Warner Brothers Studios liggen!

In het pretpark dat om de studios heen gebouwd is, beleefden we veel plezier in de duizelingwekkende achtbanen van The Mummy en Jurassic Park en hielpen ook The Hulk nog een handje.
Ook de show 'Waterworld', die gelieerd is aan de gelijknamige film met Kevin Costner, was een spektakel. Veel water, geweld (allemaal nep!) en explosies kwamen aan ons voorbij, tot zelfs neerstortende vliegtuigen aan toe (ja het kon echt allemaal!).
Iets rustiger waren de 'Animal Actors' waar de dieren hun kunsten vertonen en laten zien dat ze erg goed getraind zijn.

Uiteraard bezochten we ook voor de laatste keer deze vakantie een Hard Rock Cafe dat om de hoek bij de studio's lag. Het was daar wel even zoeken maar uiteindelijk kon ik mijn verzameling drumsticks dan aanvullen met een paar bijzondere exemplaren uit Hollywood.
Ook kochten we enigszins noodgedwongen nog een koffertje om alle spullen mee terug te nemen morgen, want de twee koffers die we van huis vandaan meegenomen hadden, voldeden al lang niet meer!
Daarna stapten we met pijnlijke voeten weer de metro van Hollywood in en probeerden nog op een anders station uit te stappen en nog een klein stukje van de stad te zien, maar dat bleek toch tegen te vallen. De straat waar we op uitkwamen leek wel een achterbuurt te zijn en we konden ook nergens de grote letters van 'Hollywood' in de bergen ontdekken. Dat was dus de enige missie die we deze vakantie niet gingen volbrengen, want we waren erg moe en morgen moeten we weer vroeg op staan om rond 7:00 lokale tijd op het vliegveld te zijn.

Wat een dag, wat een vakantie! Morgen weer naar huis, via een vlucht van 14 uur en nog wat wachttijd op onze tussenstop in Atlanta. Dat wordt dus even bijkomen want wij stappen hier om 9 uur in het vliegtuig (op zondag) en landen in Nederland rond 9 uur (op maandag). Dan zijn er dus 24 uur verstreken, maar zijn we er ergens 10 kwijt geraakt?!

Een lange rechte weg naar Los Angeles

Toen we vanmorgen alweer vertrokken vanuit onze residentie, zagen we pas echt hoe we erbij zaten. We hadden vannacht tussen vele grote palmbomen en strak gemaaide gazonnetjes geslapen.

Samen namen we eerst even een bordje pannenkoeken zoals we dat al bijna gewend zijn geraakt hier in Amerika, alvorens we uitcheckten.
We reden vanuit Scottsdale, via Phoenix (volgens mij kun je het zo'n beetje zien als het in elkaar vergroeide Middelharnis / Sommelsdijk, maar dan een poepie groter), de I-10 op. Zoals ik gisteren al aankondigde, bleek dit een hele saai en vooral lange rechte weg te zijn, dwars door een dor gebied, waar werkelijk niets bijzonders te zien was. Het bleek ruim 550 kilometer rechtdoor te zijn voordat we bij Los Angeles uit zouden komen en ik kan u melden, dat is bijzonder saai. Vooral omdat het Amerikaanse verkeer, heel irritant is. Hier blijft men namelijk op het dooie gemakkie op de linker baan rijden en mag je gewoon rechts inhalen, maar als de auto voor je nèt een fractie harder gaat als de vrachtwagen op de rechter baan, dan is dat zéér onaangenaam. En dan druk ik me nog zachtjes uit...

Gelukkig, na uren rechtdoor rijden, en vele verslagen van de herdenking van 9/11 gehoord te hebben via de radio, reden we opeens L.A. binnen en zagen borden met bekende namen, zoals Hollywood, Santa Monica, Pasadena, en Mullholland Drive waar alle sterren zo'n beetje wonen.
Door het drukke verkeer wisten we ons een naar ons hotel te wurmen, dat we overigens snel hadden gevonden. De Mexicaans aandoende entree ervan deed ons verwonderen, want een dergelijk hotel hadden we deze vakantie nog niet gezien. Het was of men speciaal voor onze laatste 2 dagen nog een bijzonder hotel uitgezocht had, met onder andere fraai versierde deuren en lange, sprookjesachtig verlichte gangen. Ook onze kamer was knus en gezellig ingericht, alleen een beetje warm, maar dat was nou ook geen onoverkomelijk probleem.

Direct na aankomst schoot ik mijn zwembroek aan en zwom een paar baantjes in het zwembad dat zich buiten bevond. Daarna luierden we wat en trokken we downtown L.A. in om het hier een beetje te bekijken. Dat viel echter wat tegen, want het was erg rustig in de stad. Niets vergeleken bij New York, maar dat klopte ook wel toen we even later in een eettentje vroegen of we nu wel in het bruisend middelpunt waren.
Voor de echte beleving werden we dan ook doorverwezen naar Hollywood, waar we gemakkelijk met de metro konden komen. Dat besloten we dan ook maar toen doen, maar toen we tussendoor even terug waren op de hotelkamer om betere schoenen voor Janine te halen, veranderde ons plan. Het bed lag zó lekker, dat we besloten om misschien morgenavond nog even Hollywood in te trekken, voordat we de andere dag via het vliegveld LAX naar huis zullen vliegen...

Morgen dus de Universal Studios verkennen en ook nog even de laatste paar drumsticks zien te scoren in het Hard Rock Cafe. Of we daarna nog puf voor Hollywood hebben zal de tijd leren. Feit is echter dat morgen onze laatste dag in the States aanbreekt. Wat hebben we veel gezien de afgelopen 2 weken en wat lijkt New York weer al lang geleden...