Terwijl hij al enkele maanden uit mijn ogen is, is hij beslist nog niet uit mijn hart. Af en toe denk ik nog wel eens aan hem, niet dat het toen een betere tijd was maar gewoon vanwege het feit dat ik het met hem altijd naar mijn zin heb gehad.Ik heb het over mijn ouwe Hondaatje, mijn Civic ESI, dat in Juli het pad moest ruimen voor een nieuwer en sneller model. De nieuwe eigenaar ervan, Steven, spreek ik af en toe nog eens op MSN. Vond ik wel leuk om hem toe te voegen, zodat ik af en toe nog wat te horen krijg over mijn oude fijne autootje. Zo vertelde hij bijvoorbeeld onlangs dat hij een ander spruitstuk had gemonteerd en nog een paar van die grappen en dat hij nu met de winterbanden eronder, iedere dag wel even aan het racen was tegen een andere auto "just for fun".
Mijn eerste eigen autootje rijdt nu namelijk in Diemen-Noord, waar hij hopenlijk een goed leven heeft. Volgens Steven zijn zijn krachten toegenomen en moet hij nu zo'n 140pk bezitten.
Helaas kreeg ik gisteravond hele andere informatie van 'm. Steven had samen met zijn vriendin last van zijn nek. Dat was niet vanzelf gegaan zo bleek later uit zijn verhaal, want hij stond met uiterst goede bedoelingen stil voor het zebrapad toen er een oud vrouwtje achterop reed.
Nu heeft mijn oude Civic, naar ik begreep, geen kont meer en de vraag is of hij niet total loss is. Steven en zijn vriendin zouden naar de dokter gaan, maar tot dusver heb ik nog niets van hem vernomen.
Zou mijn trouwe vierwieler dan in Diemen-Noord aan z'n einde komen?...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten