Een etentje met Omaatje

Omaatje de Gans werd afgelopen 1 december alweer 88 jaar. Volledig in de traditie die we de laatste jaren volgen, vierden we het met een etentje voor de hele familie De Gans. Vanavond aten we dan ook een "prakkie" in het Kofjekokertje te Middelharnis. Gezellig met z'n allen want dan zie je elkaar nog eens. Die momenten zijn er al weinig in een jaar. Oma is dus aan haar 89e levensjaar begonnen. Op naar de 100, dat zou kicke zijn!

Natuurlijk heb ik ook weer wat foto's gemaakt.

Uit de oude doosch...

Vandaag werd mijn oma Visser 72 jaar. Best jong voor een oma op mijn leeftijd toch? Ik kan het er dan ook buitengewoon mee vinden, evenals met mijn opa trouwens. Mijn moeder zei altijd "Joe ken bie oma in de suukerpot schijte", want toen ik nog ieder vrij uurtje bij de bollenboer op Stad werkte en we al in Nieuwe Tonge woonden, at ik tussen de middag en 's avonds altijd bij opa & oma. Ik mocht dan ook vaak zelf bepalen wat we aten en oma maakte het vaak zó gek, dat ze onder het eten vroeg wat ik de volgende dag weer wilde eten...

Op haar verjaardag kwamen zoals gewoonlijk veel gesprekken over politiek Den Haag en de kredietcrisis voorbij, maar werd de avond vooral gedomineerd door nostalgie. Zo trok Bethina ergens een laadje open waar veel oude foto's in zaten en waar ik meer dan eens op afgebeeld stond.

Zo kwam ik er achter dat ik al op vroege leeftijd een echte drummer wilde zijn en ik leek in die tijd zelfs al een beetje op een echte rocker. Ook kwam ik een hele leuke foto tegen van de Beekse Bergen, waar ik met opa en Bethina hard zwaaiend in een kabelbaanzitje hing (denk ik).
Of wat te denken van de foto waarop Bethina en neef Jan-Willem op de minipiano spelen en ik mezelf even afgezonderd had om ongegeneerd in mijn neus te peuteren!

Als laatste en die wil ik mijn trouwe lezers dan ook echt niet onthouden, twee schattige foto's van mijzelf (al zeg ik het zelf). Wat had ik toen nog veel haar... Waar is die tijd gebleven!?!