Al weken hield ze zich in en al die tijd brandde het op haar lippen om het te verklappen. Ik moest haar er zelfs af en toe van weerhouden om het alvast te geven, maar dat wilde ik echt niet. Ik wilde het echt pas op de dag zelf in mijn handen krijgen. Dat laatste lukte echter niet helemaal, maar ach...Op Valentijnsdag ben ik gewend om kaarten te krijgen. Dat klinkt lekker stoer, maar het zijn doorgaans alleen kaarten voor mijn verjaardag, die op de 15e de dag daarna, plaatsvind. Ook grijpt Janine die dag doorgaans aan om alvast haar kadootje voor mijn verjaardag te geven. Zo ook deze keer weer.
Na het avondeten was ze dan ook onhoudbaar. Ik probeerde nog tegen te stribbelen, maar haar besluit stond vast en zo kwam ze een halve minuut later met een pakje aanlopen dat al die tijd in een kastje verborgen lag. Niet dat ik naar mijn kadootjes opzoek ga, want als ik er per ongeluk eentje tegen kom, dan ga ik er met een grote boog omheen. Het is namelijk absoluut niet leuk om van tevoren al te weten wat je krijgt.
Toen ik het uitpakte kwam er een roze trolly tevoorschijn, je weet wel, zo rugzak op wieltjes en met een uitschuifbare stang. Alleen dan in een hele kleine maat en in de vorm van een grappig varkentje. Was een geintje natuurlijk, want het draaide allemaal om de inhoud. Ik trof een kaart aan met daarin iets beschreven als "een weekendje Arnhem in Hotel (...)". Tof! Daar had ik wel zin in! Zeker omdat het zelfs aankomend weekend al plaats ging vinden. Maar ik was nog niet klaar, want binnenin de kaart zaten ook nog 2 kaartjes voor een voorstelling van Slagerij van Kampen! Helemaal goud dus en ik heb er daarna even een flinke knuffel gegeven, dat was wel het minste wat ik kon doen.
De volgende dag, op dé dag zelf, werd ik verrast door een versierd bureau op de zaak. Stiekem had ik dit al verwacht/gehoopt natuurlijk, omdat dat zoiets als een traditie is geworden, maar dat neemt niet weg dat ik dat ook echt leuk vind. Ik heb het dan ook de hele dag lekker laten hangen. Ook mijn stoel was versierd en zo moest ik op mijn beurt natuurlijk trakteren. Daarvoor stond ik 's ochtends al vroeg bij mijn moeder in de bakkerij en nam wat slagroomgebakjes en moorkoppen mee. Die vonden gretig aftrek, zo was duidelijk te zien aan Keesjan, Angelique en Bjorn (wiens neus zelfs meegenoot). Helaas was Marco ziek en had Ton andere verplichtingen.
Die avond vierde ik dan ook mijn verjaardag voor mijn familie, want nog ieder jaar nodig ik lekker mijn opa en oma's en al mijn ooms, tantes, neefjes en nichtjes uit. Gewoon omdat ik dat gezellig vind en zolang je ze hebt moet je er van genieten. Onze carnaval spullen vonden die avond trouwens gretig aftrek. Zo vond mijn moeder de pruik van Janine erg interessant, even als mijn neefje Arjen. Ook mijn vader zag nog wat leuks liggen, want hillarische momenten opleverde.
De volgende dag maakte ik de balans op van een fijne en een gezellige verjaardag. Wat was ik verwend! Met een weekendje weg en de elektrische barbeque die ik van mijn schoonouders en schoonzus kreeg (inclusief verschillende accessoires). Ook de envelopjes met inhoud kwamen erg goed van pas en die ga ik dan ook binnenkort goed besteden aan, wellicht, een rijvaardigheidscursus. Wordt vervolgd dus...
