Toen ik vanmorgen al vroeg Janine met haar Aygo naar de Toyota garage in Dirksland bracht (waar ik overigens hele leuke speeltjes tegen kwam, zoals deze spierwitte Porsche, dezelfde kleur Subaru Impreza en mijn droomauto, een Aston Martin), attendeerde zij mij op het feit dat ze "mijn" drempel aan het verlagen waren.Diegene die mijn blog regelmatig leest, herinnert zich deze blog vast nog wel, waarin ik een ambtenaar verzocht iets aan de te hoge drempel te doen, omdat ik anders schade aan mijn auto zou oplopen en daarbij een leugentje voor eigen bestwil gebruikte. Ik sloot toen af met de opmerking dat als er over een tijdje nog niks mee gedaan was, ik zeker nog een keer terug zou bellen. Uiteindelijk heb ik dat nog steeds niet gedaan omdat er nog zoveel moest gebeuren aan de wijk, maar nu blijkt dat dus niet meer nodig.
Ik stapte op de mannen die dit klusje schijnbaar waren toebedeeld af en vroeg hen of ze ook daadwerkelijk de drempel aan het verlagen waren. Een personeelslid van de BAM grapte in plat Flakkees dat ze de drempel juist zouden verhogen omdat iedereen er te hard overheen reed, maar het touwtje dat ze gebruikten om waterpas te blijven, verraadde juist het tegenovergestelde.
Toen ik wat later nog even terug ging en met de werklui in kwestie ging praten, sloegen ze de spijker op z'n kop. "Kijk meneer" zei de man "als je daar aan komt rijden loop het wat naar beneden en de drempel is ook nogal kort, dus we maken hem wat vriendelijker". "Juist" was mijn antwoord "dat was ook juist de reden waarom ik gebeld heb naar de gemeente, dus ik ben u erg dankbaar, u verricht een goede daad". De man bleek even te gaan blozen, maar vermande zichzelf en antwoordde toen iets als "Tja, de gemeente heeft nu eenmaal niet graag schadeclaims aan zijn broek".
Met een glimlach groette ik de beste man en liep weg. 1 - 0 Voor de Sommelsdijkse Haven dacht ik nog...
