Dat deed me toch pijn vanochtend! Omdat het gisteravond zó gezellig was, lag ik vanochtend pas om 5 uur op bed. Op zich niet zo erg, maar wel als Jurien al om 9 uur belt en je dus net aan het slapen bent. "Ik sta over 5 minuten voor je deur!" klonk het door de telefoon, maar ik wist op dat moment nog niet wat er aan de hand was. Ik dacht dat het een doordeweekse dag was en ik me bij hoge uitzondering, grandioos had verslapen! Pas toen Janine me vertelde dat het zondag was, drong het tot me door. "Oh ja, ik ging met Jurien mee naar tattoo-artist Lisette in het Brabantse Achtmaal...Ik weet niet eens of het verantwoord was om al met de auto op pad te gaan, maar we zijn zonder kleerscheuren aangekomen in Achtmaal, waar op dat moment al een wielerronde aan de gang was.
Het was op één dag na precies een jaar geleden dat ik voor het laatst samen met Jurien bij haar langsgeweest was, maar er was nog weinig veranderd.
De altijd hartelijke Lisette heette ons weer van harte welkom en na wat koffie, cola en onze verhalen over gisteravond, ging ze aan de slag.
Uiteraard werd er eerst weer wat geschetst, uitgemeten en getekend, terwijl ik ondertussen vrienden maakte met hond Spekkie. Daarna begon Lisette aan de uitbreiding van Jurien's 'Mahori tribal' en na een tijdje zweten was het eindresultaat verbluffend. De tribal wordt overigens steeds groter maar ook steeds bijzonderder, zeker nu de sterren op zijn schouders er als het ware in vallen.
Toen bedacht Jurien dat hij wel een ster op zijn pols wilde hebben en vroeg Lisette of dat ook nog even kon. "Ach ja..." zei ze, "je bent er nu toch en jou kennende moet ie er toch op, dus dat doen we nu meteen wel even" (let wel, dit alles zei ze in een zwaar Brabants dialect!).
Uiteraard werd er dus eerst weer getekend en gemeten, maar toen hij eenmaal naar Jurien's zin was, ging opnieuw de naald er in. Lisette zette de buiten en de binnenlijn van de ster en kleurde alvast een stukje in, maar daarna liet ze ook Jurien zelf nog een stukje tatoeëeren. Een aparte ervaring vond ie, maar toen was ik aan de beurt!
Ook ik mocht namelijk een stukje van de ster op Jurien's pols tattoeëeren! Een hele eer, dus ik trok snel een paar handschoenen aan. Na instructies van Lisette ging ik aan de slag en leek ik wel een volleerd tattoeerder. Ik dacht nog: "Henk Schiffmacher, eat your heart out!".
Gewoon inkt aan het naaldje, pedaaltje indrukken, tekenen en af en toe wat wegvegen zodat je kunt zien of je nog binnen de lijntjes blijft.
Nee, ik vertel het nu zo stoer, maar zo was ik helemaal niet! Het zweet stond op m'n hoofd en niet alleen daar! Wat een taak is dat! Daar moet je ongelooflijk vaste handen voor hebben, maar met die ongelooflijke kater die Jurien en ik allebei hadden, was dat sowieso niet te doen. Het is vooral ook eng omdat als je een fout maakt, het niet zo snel te herstellen is en dus is alles wat je doet is zo definitief.
Het was wel erg leuk en speciaal om eens een keer gedaan te hebben, maar ik liet het dus maar weer snel aan de échte professional over. Die maakte het tot een perfect einde en de ster stond er dus aan het einde van de rit haarscherp op, zónder een uitschieter van ons!
