Via Goeree even over Flakkee

Vanochtend was het dan toch écht tijd om de sleutels aan de nieuwe eigenaar van Kaai 3 in Dirksland te overhandigen. Schreef ik van de week nog over tranen, vanochtend ging alles met een glimlach. Misschien wel van opluchting. Eindelijk de kogel door de kerk, de kop eraf, de druk van de ketel. Maanden naartoe geleefd en dan is het moment dan toch nog snel daar.

Vanochtend nam Jolanda de sleutels van haar nieuwe woning in ontvangst, geflankeerd door haar vader en de notaris. De verkoop passeerde in Hellevoetsluis, om precies 1 minuut over 10. Ja bij een notaris draait alles om details. Het was de 2e keer in een jaar tijd dat ik bij een notaris over de vloer kwam en ook deze notaris las een aantal vellen onbegrijpenlijk "Nederlandsch" voor, die ik misschien in begrijpelijke taal had kunnen beperken tot 1 velletje papier. Goed, alles moet daar officieel en onomstotelijk worden vastgelegd zodat eventuele fouten bij het besluiten van een verkoop uit kunnen blijven, maar ik kakte al na ongeveer 5 regels in. Ik neem de beste man niks kwalijk, want zo gaat dat nu eenmaal in die wereld.

Wij zijn dus vanaf vandaag een huis armer maar een bijkomend voordeel is wel dat we een hoop geld rijker zijn, alleen wordt dat geld direct in onze nieuwe woning geïnvesteerd, dus ik zal het nooit door mijn handen krijgen. "Mijn vermogen bestaat uit stenen" zoals één van mensen uit de lijst van de Quote 500 gisteravond bij Pauw & Witteman uitlegde, hoewel het daar natuurlijk om hele andere vermogens ging dan die ouwe sok van mij.

Ik hoop oprecht dat de nieuwe bewoonster het er erg naar haar zin gaat krijgen. Wij zitten verlopig prima in Ouddorp, waar ik me eigenlijk best thuis voel, al is het wel minder makkelijk om via Goeree even over Flakkee te komen. Ach, het is maar voor een paar maandjes. Gijs voelt zich in ieder geval al helemaal thuis...


(Lees ook dossier: Bouw Havenkom)

Cultuur of verveling?

Waar ik me vanochtend weer ontzettend aan heb zitten ergeren, zijn de rellen die afgelopen nacht hebben plaatsgevonden in Amsterdam-Slotervaart. Dit naar aanleiding van de afgelopen weekend doodgeschoten Bilal B, de 22 jarige Marokkaan die een agente in de borst en rug stak, een andere agent in zijn hals en schouder met hetzelfde mes verwondde maar die werd doodgeschoten door de eerste agente. Gisteravond was stadsdeelvoorzitter Marcouch aanwezig bij Pauw & Witteman. Hij vertelde dat hij bij de familie van Bilal B. was langsgeweest, bij zijn moeder en broertjes en zusjes want Bilal woonde nog thuis. Hij bleek geestesziek te zijn, of schizofreen zoals dat dan nog wat mooier heet. Zijn vader bleek nog altijd in Marokko te wonen of te verblijven.

Wat mij bijzonder irriteerde was dat Marcouch vertelde dat er mensen uit de gemeenschap waren die zich afvroegen of de politieagente in kwesite wel goed gehandeld had. Had zij bijvoorbeeld niet op Bilal's benen moeten richten in plaats van hem direct dodelijk te verwonden. Ik begrijp zo'n uitspraak van die mensen dan absoluut niet. Die agente werd in het nauw gedreven, voor haar was het erop of eronder. Of zij, of hij moest het loodje leggen. Voor mij zou de keus duidelijk zijn, ik had direct tussen zijn ogen gemikt. Voor mij mag zo iemand terstond worden geliquideerd, daar is absoluut geen discussie over mogelijk. Die agenten hebben als taak de samenleving te beschermen tegen mensen zoals Bilal. Dat kan gewoon niet met kalmerende woorden, niet bij die gasten.
Ik kan me dan ook moeilijk indenken wat de drijfveer is van de jongeren in Amsterdam-Slotervaart om er vanacht weer op uit te trekken om vernielingen aan te richten aan het politiebureau of erger nog, aan burgerdoelen zoals het in brand steken van een personenauto. Die Marokkanen hebben al zo'n slechte naam, waarom gaan ze dan nog over tot zulke domme, niets uithalende acties? En wat voor ouders zijn dat die hun kroos nog zo laat de deur uit laten gaan? Moeten die niet naar school of werken? Belachelijk vind ik het, van mij mag een politiepeleton dan direct met scherp schieten op zulke gasten, want we hebben er voor deze samenleving toch niks aan. Wat moet je nou met zulke mensen?

Ik wil niet alle Marokkanen over een kam scheren want er zitten natuurlijk ook goede tussen (ik ken ze helaas zelf niet), maar de rotte verpesten het voor de goede appels. Zoals bij de steekpartij van vorige week op een school in Amsterdam, waar een 14 jarige een 16 jarige Marokkaan dood stak. Verschillende Marokkaanse jongeren van die scholengemeenschap ergerden zich aan het feit dat deze jongens het nu verpesten voor de rest van de Marokkaanse jeugd die wél hard leert om een diploma te halen en die zich wél goed inpast in de samenleving. En daar geef ik ze dan ook groot gelijk in, zij worden op zo'n manier ook in een hoekje gedreven, een hoekje vol vooroordelen en haatgevoelens. Voor mij is ook wel duidelijk dat ze lang niet allemaal hetzelfde zijn.

Wat zijn hun gedachten? Wat is hun doel? Wanneer gaan ze het zelf eens inzien? Of is dat gewoon een stuk van hun cultuur? Ik erger me er in iedergeval dood aan... maar dat is wel duidelijk geloof ik. Of moet ik nu ook vrezen voor acties nu ik "en publiek" mijn gedachten beschrijf?

PS: Op de foto bij deze blog zijn Amsterdamse jongeren te zien, maar zij hebben per definitie niets te maken met dit onderwerp.