Vanochtend was het dan toch écht tijd om de sleutels aan de nieuwe eigenaar van Kaai 3 in Dirksland te overhandigen. Schreef ik van de week nog over tranen, vanochtend ging alles met een glimlach. Misschien wel van opluchting. Eindelijk de kogel door de kerk, de kop eraf, de druk van de ketel. Maanden naartoe geleefd en dan is het moment dan toch nog snel daar.Vanochtend nam Jolanda de sleutels van haar nieuwe woning in ontvangst, geflankeerd door haar vader en de notaris. De verkoop passeerde in Hellevoetsluis, om precies 1 minuut over 10. Ja bij een notaris draait alles om details. Het was de 2e keer in een jaar tijd dat ik bij een notaris over de vloer kwam en ook deze notaris las een aantal vellen onbegrijpenlijk "Nederlandsch" voor, die ik misschien in begrijpelijke taal had kunnen beperken tot 1 velletje papier. Goed, alles moet daar officieel en onomstotelijk worden vastgelegd zodat eventuele fouten bij het besluiten van een verkoop uit kunnen blijven, maar ik kakte al na ongeveer 5 regels in. Ik neem de beste man niks kwalijk, want zo gaat dat nu eenmaal in die wereld.
Wij zijn dus vanaf vandaag een huis armer maar een bijkomend voordeel is wel dat we een hoop geld rijker zijn, alleen wordt dat geld direct in onze nieuwe woning geïnvesteerd, dus ik zal het nooit door mijn handen krijgen. "Mijn vermogen bestaat uit stenen" zoals één van mensen uit de lijst van de Quote 500 gisteravond bij Pauw & Witteman uitlegde, hoewel het daar natuurlijk om hele andere vermogens ging dan die ouwe sok van mij.
Ik hoop oprecht dat de nieuwe bewoonster het er erg naar haar zin gaat krijgen. Wij zitten verlopig prima in Ouddorp, waar ik me eigenlijk best thuis voel, al is het wel minder makkelijk om via Goeree even over Flakkee te komen. Ach, het is maar voor een paar maandjes. Gijs voelt zich in ieder geval al helemaal thuis...
(Lees ook dossier: Bouw Havenkom)
