"Zeg euh... ja ik moet ff kijken hoor, euh... hebbie, als je niks te doen hebt natuurlijk, zin om morgen ff mee te gaan naar Groesbeek?" Vroeg Jurien me op de verjaardag van Rianne . "Groesbeek?" Vroeg ik verbaasd en trok daar ook een passend gezicht bij... "Ff naar Groesbeek? Klinkt niet echt dat dat "ff" is want volgens mij ligt Groesbeek ergens bij..." "...Ja bij Nijmegen" vertelde hij zonder blikken of blozen. "Wat is daar dan precies aan de hand?" Vroeg ik weer op mijn beurt, want ik werd nu toch wel nieuwsgierig wat er ruim 160 kilometer verderop te doen was. "Ja een héle grote gitaarbeurs en ik dacht dat jij het ook wel leuk zou vinden om mee te gaan. Heb ik in een gitaar-blad gelezen... volgens mij waren er 300 stands."Het laat zich raden dat ik instemde met Jurien's voorstel en we besloten dan wel optijd te vertrekken, iets wat meestal niet op zondag bij Jurien voorkomt. Daarom besloten we ook een beetje optijd naar bed en dus wat eerder weg te gaan van de verjaardag van Rianne. Dat dit niet gelukt is, is waarschijnlijk ook geen verrassing.
Om 9:00 kreeg ik al een SMSje en schrok ik zo'n beetje wakker, want hoewel dit niet vaak voorkomt had ik deze zondag nogal wat moeite om uit m'n bed te komen. De meiden besloten wat te gaan winkelen en terrasjes te pakken en ik beloofde Jurien zo snel mogelijk naar hem toe te komen, want het was nog ver rijden voordat we in Groesbeek zouden zijn om de ruim 300 kraampjes langs te slenteren.
Nadat we zo'n 2 uren in de auto hadden gezeten reden we Groesbeek binnen. Tegelijkertijd trokken we onze wenkbrauwen op. "Euh... Gans" sprak Jurien voorzichtig "Ik weet niet waar ze hier 300 kraampjes neergezet hebben, maar ik vrees dat ik iets verkeerd gelezen heb...". Onmiddelijk schoten we beiden in de lach. "Wat een stelletje prutsers zijn we ook!" zei ik. We rijden 2 uren lang naar Groesbeek en straks komen we in een of ander zaaltje terecht met een paar gitaren! Had ik het zelf ook nog maar even gecontroleerd, maar dat had ik met mijn nog slaperige hoofd die ochtend maar even laten zitten.
De 300 kraampjes die Jurien dacht te hebben gelezen, waren klaarblijkelijk 300 vierkante meter geweest, want in een soort van verenigingsgebouwtje vonden we de beurs waar we voor kwamen. Oké, gitaren waren er genoeg! Ik zou niet weten of ik 300 kraampjes wel had volgehouden want ook hier waren er gitaren in alle soorten en maten en was de gelegenheid om de verschillende exemplaren zelf uit te proberen.
Na een tijdje vanalles te hebben bekeken, besloot ik alvast wat drumstokjes te kopen voor mijn aanstormende carrière als drummer. Geloof het of niet, er waren honderden gitaren te koop en ergens verscholen in een kraampje lag er ook bak met drumsticks voor een zacht prijsje.
Ook ontdekten we in de kelder, of beter gezegd in het Guitar Café, de Hard Rain Band. Voordat we vervolgens weer aan de 2 uur durende terugreis begonnen, hebben we daar dan ook nog een tijdje naar staan luisteren.
Al met al wel een leuke dag gehad, ookal hadden we heel wat anders verwacht. Gelukkig troffen we thuis een stapel pannenkoeken aan, waar Janine en Jozien op hadden staan zweten!
Als bonus nog even een klein stukje van de Hard Rain Band...
