Omdat het nog niet zo super lekker ging met het snowboardavontuur van Janine en omdat ze nu wel eens lekkere afdalingen met de rest van de groep wilden doen, liepen we vanochtend al vroeg door het dorp naar Rudi, om daar een paar ski’s te huren voor vandaag. Ook liepen we nog even bij de snowboardschool naar binnen om voor morgen nog een 1,5 uur durende les te regelen.Nadat we weer in het hotel aan kwamen en de rest van de groep ook ontbeten had, gingen we opweg naar het Edelweisstal, wat volgens onze reisgenoten een prachtig gebied met geweldige pistes was.
Dat bleek dan ook de waarheid te zijn toen we bovenaan de eerste lift stonden, die ons aan de andere kant van de berg had gebracht. Reusachtige rotsformaties strekten zich voor ons uit, maar het belangrijkste was nog dat Janine er helemaal zin in had en direct van de eerste piste knalde. Het was duidelijk dat ze hier meer ervaring mee had dan met het snowboarden en zowel mijn moeder als mijn vader keken haar trots na.
Na enkele pistes en liften gehad te hebben, kwamen we bij de lift uit die ons naar het mooiste stuk zou brengen. Midden tussen de bergen lag daar het Edelweisstal, waar we eenmaal bovengekomen, eerst een stop maakten om met z’n allen wat te drinken en vanwaar we goed zicht hadden op de pistes.
Na het drinken maakten we nog even een groepsfoto van de dames en namen toen een sleeplift (met voor mij Paula en mijn moeder en achter mij m’n vader) naar boven. Glijdt u even met mij mee?
Op die piste kon Janine heerlijk haar gang gaan en kreeg ze les van Arie, die haar de kneepjes van het skiën geduldig bij bracht.
Met mijn vader pakte ik op een gegeven moment nog een stoeltjeslift naar een andere fantastische piste, die bovenaan een geweldig uitzicht over het dal gaf, en wat een behoorlijk steile en snelle afdaling bleek te zijn.
Na een tijdje besloten we met z’n allen nog verder naar beneden af te dalen, tot aan de eerst volgende gondel, die ons toch weer een stuk verder naar boven zou brengen via een andere kant van de berg. Mijn vader en ik waren als een van de eerste beneden en de rest, waaronder ook mijn moeder en Janine, volgden ons voorbeeld.
Boven gekomen was het eerst tijd voor een lekkere maaltijd en nam ik ook voor het eerst deze week, weer eens een glas overheerlijke appelsap.
Toen we verder naar beneden gingen, zagen we een heerlijk snelle (zwarte) piste voor ons liggen en het water liep ons spreekwoordelijk door de mond. Janine en Arie namen een wat makkelijker paadje langs deze piste, want dat konden we Janine dan ook weer niet aandoen.
Na flink wat verschillende pistes en liften gehad te hebben keerden we langzaam maar zeker weer terug naar ons eigen dal en kwamen we op een gegeven moment via enkele mooi gelegen pistes, bij een van de laatste stoeltjesliften.
Deze bracht ons weer boven aan een berg vanwaar een prachtig uitzicht over de rest van de Dolomieten hadden.
Janine, Paula en mijn moeder namen de gondel naar beneden, want ook deze piste was eigenlijk nèt iets te gek voor Janine, maar zelf ging ik met Hanneke, Jan, Arie en mijn vader lekker hard naar beneden.
Uiteindelijk kwamen we allemaal weer in het dorpje uit, waar we de dag gestart waren en liepen naar La Stua, een gezellige bar waar we neerstreken bij 3 eveneens gezellige Duitsers of Oostenrijkers. Hier dronken we nog wat Cola, bier of Bombardino’s, luisterden naar elkaars moppen of sterke verhalen en poseerden nog eens voor een fotootje.
Opeens kwam daar de Kerstman binnengelopen en Superman volgde hem snel. Mijn moeder maakte van de gelegenheid gebruik en ging met de mannen op de foto. Niet veel later leek de bar vol te lopen met verkleedde skiërs, zoals onder andere een pinguïn en een smurf, Scooby-Doo, een hele enge gevangene of wat te denken van deze vreemde ridder? We hebben in ieder geval erg gelachen!
Even later, keerden we rond een uur of 6, moe maar voldaan met de bus weer “hotel-waarts”. Het was een heerlijke dag voor ons allemaal en erg fijn dat Janine ook van deze heerlijke pistes en omgeving had kunnen genieten.
Als bonus nog een filmpje waarin ik snowboardend over het Edelweisstal raas. Let op de gele broek!
Kijk voor meer filmpjes ook eens in Mijn Filmdossier of op mijn YouTube Channel.
