Ik neem het mezelf al jaren voor om eens op de 'Stadse Dag' te gaan kijken, op het dorp waar ik mijn 'roots' heb liggen. Het is er echter nooit echt van gekomen, want meestal zijn wij dan precies op vakantie. Gelukkig gaan we dit jaar par morgen het land uit en dus zag ik mijn kans schoon om vandaag mijn eigen belofte waar te maken.Samen met Richard, al zijn gehele leven inwoner van Stad aan't Haringvliet, liepen we vanmiddag naar de Voorstraat waar het dorpsfeest al in volle gang was. Ik kwam zelfs mijn voormalige dokter Maas en sinds enkele jaren 'collega blogger' tegen, die ik vroeger steevast aanriep met "Ha Dokkie!". Hij is een van de initiatiefnemers van deze culturele dag en paradeerde breed glimlachend met zijn kleindochter door dé straat van het oude dorpje.
Er was van alles georganiseerd en in het begin van de middag waren het nog de kinderen die de overhand hadden, maar later bleken er zelfs boerka-dragers in de Stadse kleuren in de belangstelling te staan.
Wat echter een leuk terugkerend fenomeen is, zijn de foto's van weleer die achter de verschillende ramen in de voorstraat zijn gehangen. Veelal oude foto's van lokale helden zoals Mel Dale, maar deze keer vooral ook uit mijn tijd. Zo kwam ik mezelf meer dan eens tegen op foto's uit mijn jeugdjaren en ook Richard bleek goed vertegenwoordigd tussen al deze historische beeltenissen achter de ramen.
Zelfs mijn tante Bethina vond ik terug op een foto uit haar vervlogen jeugdige jaren en wat te denken van oma Visser tussen al haar klasgenoten, die nog aangeduid werd onder de naam Sjaan Maliepaard en bijna onherkenbaar voor mij was. Overigens vond ik ook een foto van oma De Gans terug, die tussen alle koorleden juist wél gemakkelijk voor mij te herkennen bleek.
Erg leuk vond ik ook de schilderijen van 'Piet de Kapper' en zijn 'Marie' die tentoongesteld stonden in wat eens hun etalageramen waren.
Wie kent ze niet? Ze zijn een van de weinige, op dit moment nog levende Stadse iconen, waar iedereen mee opgegroeid is en waar de jongere generatie nog wekelijks de verhalen over hoort vertellen. Wie kan zich indenken dat er nog niet zo heel lang geleden in de florijnen-tijd een knipbeurt voor 90 hele centen bij Piet de Kapper nog werkelijkheid was. De foto die naast de schilderijen stond te pronken deed me denken aan mijn eigen jeugd, waarin ik weliswaar nooit bij Piet om een knipbeurt ben geweest, maar wel regelmatig mijn zakgeld spendeerde aan de lekkerste snoepjes voor één hele gulden.
Opeens werd ik ruw uit mijn dagdroom gewekt door een voor mij volstrekt onbekend persoon, die mij op de man af vroeg of ik ook over deze dag weer ging bloggen. Het bleek een trouwe volger die regelmatig mijn verhalen leest en luistert naar de naam Erwin.
Ik vind het altijd fantastisch om nieuwe mensen te ontmoeten en vooral op deze manier. Tijdens het 'praatje pot' dat we maakten werd duidelijk dat ik eigenlijk niks meer hoefde te vertellen, want "hij had het toch allemaal al gelezen"...
Even later trof ik diezelfde fanatieke bloglezer zelfs innig verstrengeld met de voor mij wel degelijk bekende Stadtenaar Klaas Put, die ik heel af en toe bij gelegenheden zoals deze weer eens tegen kom en dan gelijk een gezellig praatje maak.
Wat ik in ieder geval zeker weet, is dat als er over 20 jaar nog steeds een Stadse dag bestaat, dan niet alleen Piet en Marie Bakelaar nog steeds in de schijnwerpers zullen staan, maar dat ook Broer Driesse's Zundapp inmiddels een plaatsje tussen de Stadse relikwieën heeft weten te bemachtigen…
