Een nieuwe levensfase brak nu echt aan...

Dag 2 van de verhuis-operatie begon vanochtend al vroeg. Al voor 7 uur was ik bezig mijn dolby surround set netjes uit elkaar te halen en klaar te maken voor de verhuizing. Rond een uur of 8 stond mijn vader voor de deur in Ouddorp, die speciaal een dag vrij genomen had om ons te komen helpen met verhuizen. Super! We reden dan ook al snel naar mijn schoonouders om daar de zonnehemel en een bed op te halen dat ook mee moest naar Sommelsdijk. Dat ging echter nog niet zo heel makkelijk en kostte dan ook meer tijd dan dat we gedacht hadden. Janine's vader reed gelukkig met een karretje, dat het werk een stuk gemakkelijker maakte.

Eenmaal alles uitgeladen in Sommelsdijk, vertrokken we weer snel voor het 2e rondje. Ons bed was immers aan de beurt en dat moest ook nog uit elkaar gehaald worden. Zo gezegd zo gedaan en toen alles goed en wel in het karretje zat, vertrokken we een ander maal richting Sommelsdijk om het daar weer úít te laden.

Even tussendoor, in die 2 dagen ben ik er wel achter gekomen hoeveel rotzooi een mens kan bergen. Ik kwam kleding tegen die ik al jaren niet meer droeg en moest met pijn in mijn hart toegeven dat ik minstens net zoveel kleding bezat als Janine, die ik dus al die tijd ten onrechte betichtte van een kledingoverschot. Ik was dan ook noodgedwongen een berg naar Polen te sturen, zodat andere mensen er ook nog wat aan hebben.

Enfin, nadat we het bed hadden verhuisd kon ook dat in elkaar gezet worden en na een tijdje oogde dat dermate relaxt dat ik bijna geneigd was om daar gebruik van te maken en een klein tukje te doen. Helaas, dat behoorde de komende dagen niet tot de mogelijkheden want er was nog ontzettend veel te doen.

Zo moest ik later die middag nógmaals een rondje Ouddorp doen want ik had een van de belangrijkste en breekbaarste dingen voor het laatst gelaten. De TV...

Nadat we ook dat laatste vakkundig ingeladen hadden keek ik nog een keer de kamer in waar wij de afgelopen 7 à 8 maanden geleefd hadden. Althans, dan stond het wat minder rommelig natuurlijk. Gelukkig mochten we ook vandaag weer de bus van Piet & Marijke lenen en kreeg ik mijn vader zo ver dat ie zorg zou dragen over het veilig verhuizen van de TV.

Ik keek nog een keer achterom. Een nieuwe levensfase brak nu echt aan. Vanavond onze eerste nacht in ons lang verwachtte nieuwe huis...


(Lees ook dossier: Bouw Havenkom)