Ik was vanochtend toch best een beetje zenuwachtig voor haar reactie. Gisteren had ik nog die ene goggle die ze onlangs al mooi vond, telefonisch gereserveerd bij Van Bellen en vanmorgen zou ik hem dan bij een van de medewerkers thuis in Sommelsdijk ophalen.Ik reed dan ook al op tijd weg met de smoes dat ik mijn auto wilde wassen. Het was ook eigenlijk geen smoes want ik heb het ook echt gedaan, maar ik heb dus ook nog even het kadootje opgehaald. Het was eigenlijk een Sinterklaas kadootje en hoewel het al wel officieel een dag te laat was, gaf het niks. We hadden immers vanavond pas "het heerlijk avondje".
Thuisgekomen verzon ik een verhaaltje in de trant van "Ik kwam Sinterklaas nog tegen en die vroeg of ik je dit wilde geven". Meteen zag ik Janine's ogen gaan fonkelen en toen ze de verpakking van het doosje had gehaald en het doosje opende, zat daar een vrij geheimzinnig pakketje in. Volgens mij vermoedde ze al een klein beetje wat er in zat, maar toen ze hem eenmaal uit het tasje haalde was ze er maar wat blij mee.
Ook ik vind 'm erg stoer want hij past precies bij haar witte broek met dikke goudkleurige ketting. De goggle is (voor als het nog niet opgevallen was) ook wit en afgewerkt met goudkleurige details. Hij werd zelfs gelijk gepast en goed bevonden!
Na een middag met Jurien op pad te zijn geweest, was het dan vanavond tijd voor pakjesavond bij ons thuis. Althans, niet voordat Arjen eerst even met Janine op het drumstel had gespeeld.
Nadat hij lang genoeg had zitten rammen, aten we met z'n allen een stukje amandelletter onder het genot van een bakkie koffie en speelde Arjen ondertussen vrolijk door als Zwarte Piet met Opa of onder de "droogkap".
Ik had vanavond de eer eindelijk eens voor Zwarte Piet te spelen, althans, de "Onzichtbare Piet" want alle kadootjes waren al verzameld in het schuurtje en ik hoefde alleen maar even om het huis heen te lopen en hard op de achterdeur te bonken, zodat Arjen dacht dat Piet voor de deur stond. Natuurlijk was die allang weg toen het rolgordijn omhoog ging, maar had Piet wel alle kadootjes in het schuurtje achtergelaten! Ik droeg alle zakken naar binnen en Arjen wist niet waar hij het eerst naar moest kijken. Hij begon dan ook al vrij direct met het uitpakken van het allereerste kadootje. Zo ging dat vele kadootjes lang en kon hij soms zijn nieuwsgierigheid nauwelijk bedwingen. Ondertussen kon hij nog nèt het geduld opbrengen om naar de gedichten te luisteren, maar pakte daarna al vlug het volgende kadootje.
Er bleven steeds minder kadootjes over, maar Arjen zat in ieder geval goed, want hij kreeg toch wel de meeste kadootjes vanavond. Toch was er nog één groot kado dat al maanden bij mijn ouders op zolder lag opgeborgen. Hij griste het papier weg en daar verscheen een Duplo trein. Hij was dol enthousiast en bracht gelijk een heel lief "dankjewel Sinterklaas" in kleutertaal ten gehore. Wat zal hij morgen lekker spelen!
