Posts tonen met het label oostenrijker met lef. Alle posts tonen
Posts tonen met het label oostenrijker met lef. Alle posts tonen

donderdag 13 september 2007

"Grüß Gott, können wir vielleicht ein Fahrad leihen?.."

Met deze woorden stapten we vanochtend vol goede moed fietsenzaak "Hummel" binnen, op advies van Fraulein, die we inmiddels kennen als Eveline (en haar man Max). Of we dus een fiets konden huren, een mountainbike, want vandaag waren we van plan een lekker stukje te fietsen, zoals we dat thuis ook wel eens doen. Het zag er in ieder geval goed uit in die zaak, ze hadden zelfs Cube's te koop staan (mijn lievelingsmerk wat MTB aangaat) en zelfs full-suspension fietsen (die aan de achterkant dus ook vering hebben). De man van de fietsenzaak liet ons er een paar proberen en binnen een kwartier stonden we eigenlijk met 2 goede fietsen buiten. Hij had er zelfs nog even klik-pedalen aangeschroefd zodat we onze eigen schoenen in de pedalen konden klikken.

Eenmaal onderweg, reden we weer door prachtige, Bob Ross achtige landschappen, afgewisseld door verschillende dorpjes, maar veelal over mooie bosweggetjes (waar we af en toe wat verdwaalde koeien tegen het lijf fietsten), of langs het water dat uit de bergen vandaan kwam. Vaak namen we ook even de moeite om een foto te maken of wat te filmen.
Gelukkig zijn we wel snel dit dorpje uit gefietst en ik hoef denk ik niet te vertellen waarom ik daar zo blij mee was. Ook probeerden we nog een steile bergweg te bedwingen, maar Janine ging daar helemaal op stuk (hij was ook wel erg zwaar ook). Dus besloten we op minder dan de helft van die bergweg, terug te fietsen en dat ging een stuk beter!

Toen werd het tijd om wat te gaan eten en nadat we een terrasje gevonden hadden, konden we even bijkomen (natuurlijk met een bordje Kaisersmarnn). Toen we daar weg gingen, had daar toevallig nog iemand zijn auto voor de deur geparkeerd. Overigens vond Janine hem niet mooi (ik zie eerlijk gezegd ook liever die gele GT3 van gisteren, maar ik kon het toch niet laten om er even bij te kijken/kwijlen). Nadat we weer over smalle bergweggetjes waren terug gefietst, hebben we de fietsen weer netjes ingeleverd. Met een voldaan gevoel, keerden we terug naar het appartement, waar Janine vandaag zelf macaroni maakt.

Een ding heb ik vandaag wel geleerd, in Oostenrijk hebben ze veel... heel veel lef!

PS: er was gelukkig niks aan de hand met de R en sorry voor de soms slechte fotografie, maar het meeste komt van de Nokia N95 vandaan...