Terwijl Marc al zo'n beetje 6 weken de sleutel van zijn huis heeft, heb ik het nog nooit van binnen bewonderd. Het komt er helaas niet van. Dan heeft hij geen tijd, dan heb ik geen tijd, maar vandaag besloot ik toch gewoon eens op goed geluk langs te rijden.Bij aankomst trof ik echter een alles behalve prettige situatie aan. Het angstzweet brak me aan alle kanten uit toen ik eenmaal bij Marc voor de deur stond. De weg was afgezet, brandweermannen liepen af en aan en er werd op dat moment zelfs een oproerkraaier met een bekend gezicht maar vreemd haar, in de boeien geslagen en achterin de politieauto gezet.
"Wat is hier aan de hand!" hoorde ik mezelf zeggen en ik liep snel door naar de achterkant van het huis, want daar kwam de rook al naar buiten. "Ze wonen er nog niet en of er is al brand!" dacht ik bij mezelf terwijl ik met knikkende knieën dichter bij het huis kwam...
Maar, wat ik daar aantrof was een behoorlijk relaxte Marc die wat stond te lachen in de deuropening van zijn eigen schuurtje. Nu is Marc doorgaans de rust zelve, maar bij deze situatie had ik dat toch niet gedacht!
Eindelijk werd het me duidelijk, ik had hier met een stel grappenmakers te maken, of althans, eigenlijk met serieuze vaklui die hun vak verstaan (gelukkig maar voor de maatschappij!) en zichzelf regelmatig scherp houden, zoals vandaag dus.
Marc zit namelijk weer al een tijd bij de brandweer en laten er vandaag nu net wedstrijden gehouden worden waar Marc zijn huis voor beschikbaar stelde. Het halve dorp was dan ook uitgelopen en het was er een drukte vanjewelste, waar de toezichthouders zoals Marc's zwager Leo nog een hele klus aan hadden om het kleine grut en de grote mensen op een fatsoenlijk en werkbare afstand te houden van het hele spektakel.
Ook de lui van de ambulancedienst kwamen me bekend voor en toen ik wat beter keek was het onder andere Marc's vader Dick die met een grote glimlach gekleed ging in een fluoriserend pak en zo ook zijn bijdrage leverde aan deze "show".
Zelfs Marc's zus Corina zag ik na een tijdje, hevig in shock en ondersteund door de brandweerlieden, professioneel overgevangen worden door haar vader waarna ze opeens geen klachten meer leek te hebben en in blakende gezondheid verkeerde. Zels Marc's vriendin Gaby lag boven op zolder kapot te gaan van de neprook en moest ook uit het huis worden bevrijd!
Bijna de voltallige familie Melissant bleek dus één groot toneelstuk op te voeren, midden in Nieuwe Tonge!
Mijn lieve neefje Arjen stond ook met grote bewondering naar dit alles te kijken en hij pakte mijn hand vast en liet me zien dan een eind verderop, nóg een oefening plaats vond met een Connexxion bus die een fietser aangereden bleek te hebben en waar een ogenschijnlijk onoplettende bestuurder achterop geknald was...
Nogmaals, gelukkig bleek het achteraf gezien allemaal in scène te zijn gezet en probeerden alle deelnemers zo goed mogelijk hun best te doen in deze bijzondere situaties. Petje af voor de mensen die dagelijks te maken krijgen met deze ongemakken en waaraan je je als slachtoffer volledig moet overgeven en op moet vertrouwen, maar met deze deskundige vaklui doe je dat direct, dat heb ik wel weer gezien.
Binnenkort toch nog maar eens langs bij Marc, hopelijk is het dan wat rustiger in en om zijn huis!
