De oma's houden ons de laatste tijd wel bezig. Krabbelt mijn oma Visser er op een wonderbaarlijke manier weer bovenop, nu was het mijn oma De Gans die me vandaag liet schrikken. Mijn vader liet weten dat ze in het ziekenhuis was opgenomen na een kleine herseninfarct en dus gingen we meteen na het eten even bij haar langs.Alhoewel ze nog maar een krap half jaar verwijderd is van haar 90e verjaardag, woont ze nog altijd op zichzelf. Afgelopen zondag, toen Richard en ik haar patatjes kwamen brengen, maakte ze wel een ietwat verwarde indruk, maar bij zo'n hoge leeftijd is dat niet ongewoon. Toch bleek het stilte voor de storm...
Gisteren aan het einde van de middag bleek ze te zijn gevallen en gevonden door de buurvrouw. De dokter verzorgde haar wonden, maar een ziekenhuisbezoek bleek niet direct nodig.
Totdat vanochtend de zuster, die iedere dag even langs komt, het niet verantwoord vond dat ze nog alleen was en dus werd ze naar het ziekenhuis vervoerd en aan een onderzoek onderworpen.
Uit de scans bleek al snel dat ze een herseninfarct had gehad en dus was opname noodzakelijk.
Hoewel ze flink slaperig was en veel last had van haar schouder, was ze vanavond goed aanspreekbaar. Ook mijn vader was aanwezig, evenals tante Els en nichtje Claudia. Na 10 minuten moest ze echter naar de wc en voor dames op leeftijd schijnt dat lang te duren. Sowieso de reis naar de wc zelf verloopt niet al te snel en bij terugkomst was het bezoekuur dan ook al lang en breed verstreken. Er zat niets anders op dan oma weltrusten te wensen en haar te laten bijkomen van een turbulent verlopen dag.
Hopelijk krabbelt ze er snel weer een beetje bovenop, maar terugkeren naar haar huisje in Stad aan't Haringvliet zit er naar alle waarschijnlijkheid niet meer in. Voor het eerst van haar leven zal ze buiten 'Stadje Droagbroâd' gaan wonen, om er vervolgens nog één keer terug te keren...
Haar leeftijd is hoog, maar laten we hopen dat we nog een tijdje van oma mogen genieten, ook al is dat in het rusthuis.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten