Stiekem naar binnen voor het leidingwerk, een dakgoot en een puntdakje

Toen ik voordat ik naar de zaak ging, even langs de drukker moest om wat zaakjes te regelen en ik vanuit hun kantoor zo op ons nieuwe huis kon kijken, kroop het bloed waar het niet gaan kon. Door het raam zag ik de bouwvakkers eindelijk onze dakgoot monteren, daar waar ik al weken op gewacht had omdat dat een erg kaal gezicht gaf.

Natuurlijk kon ik het daardoor niet laten om even langs te wippen. Toen ik het resultaat van de verse dakgoot zag, was het huis voor mijn gevoel weer een heel stuk verder af en hoewel men druk bezig was aan de huizen, besloot ik toch stiekem even binnen te wippen.
De avond daarvoor kreeg ik namelijk op bed nog een ingeving (je staat er letterlijk mee op en je gaat er mee naar bed), want wanneer ik alle bedrading van de TV en Dolby Surround set netjes wil wegwerken, zullen er sleuven in de muur moeten worden gefreesd. Daarmee moet ik natuurlijk niet het risico lopen dat er bestaande leidingen worden beschadigd en dus besloot ik voordat de muren dichtgestreken zouden worden, daar nog een keer foto's van te nemen. Wie weet had ik daar al foto's van, ik heb er immers al zoveel gemaakt, maar ik nam toch het zekere voor het onzekere.

En dus sloop ik stiekem naar binnen, wetende dat ik daar eigenlijk nog steeds onbevoegd voor ben en dat de opzichter die mij daar aan zou treffen, mij zeker al dan niet vriendelijk zou verzoeken het bouwterrein per direct te verlaten.
Toch lukte het me ongezien naar binnen te lopen en dus nam ik met ietwat gezwinde spoed enkele foto's van het leidingwerk aan beide kanten van de kamer. Daar draaide het tenslotte om en ik maakte daarna dan ook direct rechtsomkeerd. Wel zag ik in het voorbij lopen het reeds geplaatstte wandcloset al in het toilet beneden, zoals buurman Alexander al voorspeld had.

Toen ik het huis uitliep bedacht ik me dat als ik nu weggestuurd zou worden, het me allemaal weinig kon schelen, want de benodigde foto's had ik in mijn bezit. Dus ik besloot door te lopen naar de achterkant. Daar was het in tegenstelling tot de voorkant een zooitje. Je kon zien dat er hard gewerkt werd (of dat ze gewoon slordig waren).
Wat me ook direct opviel waren de grachtwoningen achter ons. Daar waren de stellingen nu van voor gehaald en dat gaf opeens een heel ander beeld van hoe het er straks uit komt te zien. De stijl van deze "wijk" werd nu helemaal goed zichtbaar. Erg mooi allemaal en toen ik mij omdraaide om onze achterkant nog eens goed te inspecteren, viel mijn oog op het puntdakje dat op de fundering voor het schuurtje stond. Leuk! Ook het schuurtje stond nu in de planning om gebouwd te worden. Wéér een stukje dichterbij de oplevering.

Terwijl ik dagdromend naar de auto liep, me hard voorstellend hoe ik daar straks iedere dag zou zijn, keek ik nog een keer over mijn schouder. Ik kneep mijn ogen dicht tot kleine spleetjes en stelde me het huis voor zoals ik het op de tekening had gezien. Hoe ik ook keek, ik bleef het nog steeds zien als een bouwput, maar het zou steeds minder lang duren...


(Lees ook dossier: Bouw Havenkom)