Een tijd geleden besloten we ons geluk eens op een veilingsite met hotelkamers te zoeken en nadat we een paar achter het net visten, hadden we toch opeens raak. We boekten een nachtje in Kasteel De Essenburgh in Hierden en gisteren maakten we daar onze intrede...Bij een kasteel denk ik eerder aan twee torens met een grote ophaalbrug ertussen en kantelen vol boogschutters en groot leger met ijzer bekleedde ridders met meters lange zwaarden. Dit bleek helaas een kasteel van een heel nader kaliber te zijn...
Binnen in het gebouw hing er wel een apart sfeertje, dus dat beloofde wat, maar eenmaal bij onze kamer aangekomen, bleek dat gewoon een kamer in een moderne zijvleugel met systeemplafond te zijn. Onze hotelkamer bleek een klein hokje met net genoeg ruimte voor een niet al te breed tweepersoonsbed en een klein badkamertje, dus ons ridder-en-jonkvrouw-gevoel verdween al snel als sneeuw voor de zon.
We besloten meteen het centrum van Harderwijk te verkennen, dat op steenworp afstand van Hierden ligt. Daar, op het marktplein, besloten we een kroeg in te duiken voor een kopje koffie, een biertje en een bittergarnituurtje, om vervolgens bij 'The Swinging Piano's' even verderop te belanden. Daar hadden we immers een tafel voor twee besproken en deden ons te goed aan erg lekker eten en een goede Dame Blanche voor in de boeken.
Tijdens het eten speelde een meneer op een piano, verschillende bekende nummers en zong ze uit volle borst mee. Even later loste zijn collega hem af en kroop hij achter de drums. Een grote fout bleek achteraf, want de beste man hield niet bepaald ritme en maakte van ieder nummer, hoe gevoelig ook, een carnavalsnummer door er keer op keer een onvervalst 'hoempapa-ritme' onder te spelen...
De volgende morgen lieten we na een goed ontbijt, Kasteel Essenburgh al weer achter ons en zetten koers naar het Dolfinarium waar we Janine en ik beiden al in lange tijd niet geweest waren.
Daar zagen we een zeeleeuwenshow, waarbij een duizend kilo wegende zeeleeuw ons trakteerde op een bommetje (zie filmpje onderaan!), bekeken de grappige bruinvisjes die duidelijk familie van de dolfijnen waren, was het erg koud tijdens een zeehondenshow in een stadje waar ene C. Leeuw bleek te wonen en dat overvallen werd door een stel klungelige piraten. Uiteraard zagen we ook een adembenemende show met dolfijnen en bekeken ze even later onder water, maar dan vanachter het glas. Een stukje verder zagen we daar enorme walrussen voorbij glijden, die we even later ook nog op het droge aan het werk zagen. Ze bleken enorme entertainers te zijn en hadden de lachers dan ook al snel op de hand.
Vlak bij de uitgang waanden we ons op de valreep nog even een woest piraten duo en poseerden nog even met een wel hele vriendelijke zeeleeuw.
Ons uitje was hiermee ten einde en keerden daarom met een voldaan gevoel weer terug naar huis...
