Afscheid nemen valt altijd zwaar, maar dit afscheid voelde ik geleidelijk aankomen. De laatste weken greep ik steeds vaker mis en moest ik noodgedwongen afstand doen van mijn gewoonte die ik 1,5 jaar lang als zeer prettig ervoer. Zo zat ik 1,5 jaar lang tussen de middag, tijdens het nuttigen van mijn lunch, met veel plezier "mijn" krantje te lezen.Uitgever PCM begon met het uitgeven van de gratis krant DAG in mei 2007 en vanaf DAG 1 was ik al fan. Hij las ook zo lekker weg! En dat terwijl ik vanaf DAG 1 al zei dat dit nooit ging werken, zo'n gratis krant. Dat hadden al zoveel uitgevers geprobeerd!
Zoals gezegd trof ik de laatste tijd steeds vaker een leeg vak aan die eigenlijk gevuld had moeten zijn met een stapel DAG kranten. Verbitterd keerde ik dan weer kantoorwaards om vervolgens onder het eten in mijn neus te pulken of idiote filmpjes op internet te kijken. De laatste tijd nam ik dan ook maar een tijdschrift van thuis mee om de tijd te doden.
Afgelopen maandag werd mijn grootste angst werkelijkheid. PCM kondigde het einde van de papieren versie van DAG aan, maar de mobiele- en internetversie bleef behouden. Tja, het was mij juist allemaal om die papieren versie te doen. Ik kijk namelijk de hele dag al naar mijn beeldscherm!
Typerend voor de de DAG die allerlei woordgrapjes maakte met DAG, heette de laatste DAG op deze laatste dag dan ook Laatste DAG (vat u 'm nog?).
Naast het wereldnieuws en de vertrouwde inhoud, blikte DAG ook terug op 1,5 jaar iedere dag DAG en lichtte dat uit met wat bekende covers.
Helaas kwam er er een einde aan al dat leesgenot en sloeg ik de laatste pagina om. Dag DAG, ik zal je missen...
