Goed voorbeeld doet, hopelijk, goed volgen...

Na een week van oefenen, vloeken en nog eens oefenen had ik vanavond mijn 2e drumles en mocht ik acte de présence geven van wat ik in de afgelopen week onder de knie had gekregen. Nu ben ik met mijn rechtse hand véél beter dan met de linker en daar ben ik me terdege van bewust, maar toen Gert mij vroeg om met links te beginnen, viel me dat toch zwaar tegen. Te meer omdat ik nou juist dát niet geoefend had. Ik weet nu dus waar ik deze week (en de komende maanden) aan moet werken.

Verder ging het allemaal prima, ook het noten lezen gaat me namelijk al aardig af en ben inmiddels alweer bij de 8ste noten aanbeland (voor diegene die het niet snapt, je hebt 1 hele noot, een 1/2 noot, een 1/4 noot, een 1/8 noot, etc...) en ook deze week moet ik weer een stukje muziek oefenen.

Als laatste gaf Gert zelf ook nog een "mini concertje" weg. Heerlijk om die man zo bezig te zien, dat zal voor mij nog een lange tijd in beslag gaan nemen voordat ik bij dat niveau ook maar een klein beetje in de buurt ga komen. Hij speelde iets van mijn favoriete stukje uit de DVD van Phill Collins - The First Farewell Tour, een stuk wat ik al ontelbare keren heb zitten kijken. Aan het begin van de DVD geeft Phill namelijk een drumsolo weg, een improvisatie, waar zich na een tijdje een tweede drummer bijvoegd en later nog een derde. Een geweldig stuk, dat bruist van de energie.

Om een klein beetje een indruk te geven, hieronder een filmpje van "de meester" zelf. Excuus voor het slechte geluid (en het beroerde beeld), maar mijn Nokia kon al het geweld niet meer aan :-)