"Zo meneer de Gans! Komt u maar eens eventjes mee!" klonk het door de wachtkamer van dokters Dogterom & Roks in Sommelsdijk. Het was mijn tante Bethina die met een grote glimlach en bijna handenwrijvend de woorden uitsprak en gehoorzaam liep ik achter haar aan, de behandelkamer in.Ik heb van mijzelf al een niet al te best gehoor en na de vele snorkel- en zwemavonturen vorige week in Griekenland, zat mijn beste oor dicht. Althans, gelukkig kwam het gaandeweg de vakantie weer wel aardig bij, maar mijn gehoor bleef minder dan voordat ik op vakantie ging. Tijd voor een check bij de dokter dus en omdat Bethina de assistente is die zoiets mag doen, mocht zij vandaag mijn oren bekijken en dat deed ze maar al te graag bij haar neef(je)!
Het gereedschap dat reeds klaar lag deed al vermoeden dat dit wel eens vervelend kon gaan worden en na een goede inspectie bleek dat inderdaad het geval. "Tja, er zit veel oorsmeer voor je trommelvlies dus ik denk dat dat sowieso al een grote boosdoener is. Dat gaan we dus even wegspuiten" sprak zij met een bijna masochistische grijns van oor tot oor.
Niet meer dan een paar tellen later had ik al een handdoek op mijn schouder en moest ik een aluminium bakje vasthouden waar het water en alle rommel in opgevangen werd. Na het vervelende gevoel van snel stromend water door mijn gehoorgang zal ik verdere details over de rommel in het bakje besparen, maar na een tweede kijk op mijn trommelvlies bleek er ook nog water achter te zitten en dus was een neusspray de volgende remedie.
Nu heb ik een ongelooflijk hardnekkige neusspray meegekregen waarbij de waarschuwing van 'tante Bets' volledig op z'n plaats was. "Het geeft het gevoel alsof je hersens eruit gespoten worden, maar dat merk je vanzelf!" gaf ze me mee en daar blijkt nu niets van gelogen.
Het is te hopen dat ik mijn volledige gehoor weer snel terug heb, maar tot die tijd loopt het water na elke keer sprayen uit (bijna) alle overige gaten weer weg...
