In Dirksland had Gijs eigenlijk weinig vrienden. Ik zag 'm vaak alleen met de kat van de buren (Binky) over straat rollen en dan vlogen de plukken haar in het rond. Ze krijsten en bliezen tot 's avonds laat naar elkaar, als huilende baby's en dat was voor mij, toen ik net met Janine ging samen wonen, flink wennen.Nu in Sommelsdijk lijkt hij het goed naar zijn zin te hebben. Hij is ook ontzettend vaak buiten en komt vaak alleen maar even eten om vervolgens weer direct naar buiten te gaan.
Ik zie hem ook regelmatig lekker in het zonnetje liggen, op de lekkere warme tegels, of bij de buurvrouw voor de deur, of zoals hier half onder de schutting door.
Het hele weekend lopen er verschillende katten over ons terras. Af en toe komt er eens een lapjes-kat voorbij, waarvan ik de naam niet weet en regelmatig kijkt hij ook 's avonds via de achterdeur bij ons naar binnen. Ze zijn ontzettend nieuwsgierig die beesten. Soms lijkt het zelfs alsof hij Gijs komt halen om te spelen, want nadat een van de buurt- (al dan niet lapjes-) katten verschenen is aan de achterdeur, wil Gijs naar buiten.
Ook de zwarte, volgens mij al bejaarde kat van de achterburen, Mickey (alias "De Kreupele") ligt regelmatig op de parkeerplaats of bij mijn auto en tegen alle verwachtingen in heb ik Gijs nog niet een keer kunnen betrappen op een vechtpartij of "oorlogswond".
Ja oké, hij heeft een hekel aan de hond van de buren, Murphy, die de gewoonte heeft om te proberen zijn neus onder de schutting door te steken. Gijs stak daar echter spreekwoordelijk een stokje voor en liet even zien wie de baas was door direct uit te halen. Volgens de buurvrouw droop Murphy daarna met een bebloedde neus en een witte vlag ter overgave, terug naar zijn plaats. Gijs liep er in het begin ook met een grote boog omheen, maar lijkt zich nu een stuk stoerder te gedragen als hij langs Murphy loopt en die durft op zijn beurt alleen maar van een afstandje te blaffen.
Joep, van de buren, is helemaal nieuw tussen alle katten. Hij is dan ook nog erg jong en dat is aan alles te zien. Hij dartlelt overal vrolijk tussendoor, is ongelooflijk nieuwsgierig naar alles wat geluid maakt en beweegt en heeft vooral veel oog voor de rest van het Kattengilde bij ons in de buurt. Hij zit vaak bij ons binnen en eet af en toe een hapje mee uit Gijs' etensbak, maar dat kan mij weinig schelen. Toch ging hij van't weekend een paar keer naar boven en dat vonden Janine en ik minder geslaagd. Janine kreeg dan de twijfelachtige eer om Joep als eerste naar beneden te dragen, maar dat zag laatst genoemde al helemaal niet zitten, met als gevolg dat Janine met "snijwonden" naar beneden kwam. Joep bleek erg scherpe nagels te hebben en zijn instinkt vertelde hem feilloos hoe hij die moest gebruiken om zich te verweren.
Ik zelf ondervond het ook vandaag en heb hem dan ook maar met een bezem weggejaagd en later ook weer vrienden gesloten toen hij tóch naar me toe kwam.
Gijs vindt Joep tegen alle verwachtingen in, toch ook wel interessant. Zo lijkt hij af en toe af te wachten wanneer Joep weer langs komt, maar als hij er dan tóch is, dan blijven ze toch nog even op een veilige afstand van elkaar. En héél af en toe durven ze dicht bij elkaar in de buurt te komen, maar dat is nog maar zelden en als Joep dan té dichtbij komt laat Gijs een blaasconcert horen waar ze bij het Metropol Orkest jaloers op kunnen zijn.
Heerlijk die katten, dat had ik 2 jaar geleden nooit gezegd, maar nu ben ik er dol op. Ik zou niet meer zonder Gijs willen en kunnen. Zeker niet als ik net als af en toe met mijn hele "gezinnetje" op de bank TV lig te kijken. Janine naast me, Gijs op schoot. Soms zou ik wel eens een dagje willen ruilen met Gijs... Wat zou er dan gebeuren?
