Ik moest nog flink doorrijden om op tijd bij Esselink aan de deur te kunnen kloppen. Ze belden vanmiddag dat de knop voor de mengkraan in de badkamer binnen was. Kon ik eindelijk eens lekker languit in bad liggen! Natuurlijk had ik me de afgelopen 4 weken wel gewassen, maar dan onder de douche.Ze namen echter hun sluitingstijden wel erg serieus want toen ik om 16:59 voor de slagboom stond ging deze niet meer open. Stampvoetend en met stoom uit mijn oren stapte ik de auto uit. Ik liet me niet wegsturen vóórdat ik nu eindelijk die knop in handen zou hebben. Hoe dan ook, vanavond ging ik in bad!
Ik liep dan ook om de slagboom heen en ging een eindje verder door de schuifdeuren die nog wel werkten. Bij de balie aangekomen was er niemand meer. Gelukkig kwam er nog iemand aanlopen en vroeg op een wat vreemde toon "Wordt u al geholpen?". "Nee" antwoordde ik terwijl ik probeerde mijn irritatie niet te laten merken. "Oh", mompelde de man en kwam achter de balie. Ook andere medewerkers kwamen als zonneschijn na regen, uit verschillende hoeken tevoorschijn. "Kijk nou!" riep de eerste man weer "Er wil zelfs nog iemand het terrein opkomen!" toen hij op de monitor met beveiligingscamera's keek. "Die heeft zeker niet in de gaten dat we om 17:00 sluiten!".
Mezelf beheersend keek ik hem aan. "Die persoon staat voor je neus en ik vind dat jullie je sluitingstijd wel erg serieus nemen. Ik kom voor een knop van mijn mengkraan, die ontbrak bij oplevering van mijn huis en is opnieuw besteld".
Ze leken wat verbaasd maar gingen aan de slag. Bijdehandte opmerkingen van de medewerkers onder elkaar irriteerden me mateloos, want de vorige keer toen ik daar kwam leken ze "de klant" ook niet al te serieus te nemen. Ze grapten nog toen er een auto van het terrein af wilde gaan en mijn auto in de weg stond. Dat ze mijn auto zagen bewegen toen hij er langs ging. Ik reageerde maar niet. Gelukkig kwam ik na een tijdje thuis mét knop en installeerde deze op de kraan.
Toen ik beneden kwam ging de buurman en een van zijn medewerkers (denk ik), al aan de slag met de schutting. Ik moest echter nog eten en toen dat op tafel stond en ik aangeschoven was, stopte er een vrachtwagen met container voor mijn deur. "Ohjee", dacht ik nog, "die gaat ie toch niet pal voor mijn deur parkeren mag ik hopen". Toch wel, maar toen ik het nog eens goed bekeek, zag ik dat het niet erg was. Ze kwamen die vervelende beplanting bij de voordeur verwijderen, die planten die de bouwer had neergezet. Als het geregend had en je liep naar de voordeur was je alleen al nat van de overhangende bladeren en ze waren ook nog eens lelijk.
De container bleek dan ook rijkelijk gevuld met goeie grond en mooie groene buxus'. De heren gingen koortsachtig aan de slag en na een tijdje gaf het al een prachtige aanblik. Veel beter dan eerst. Ze namen zelfs die andere krengen mee en gaven er nog geld voor ook!
Ook in de achtertuin ging men hard, ookal lag er een pijp die zorgde voor de afvoer van het regenwater, in de weg. Na een paar uren zwoegen stond dan ook bijna de hele schutting en niet lang daarna viel er niet meer naar de buren te gluren. Een mooi gezicht zo met dat stukje in het midden, dat is heel wat speelser dan zo'n half stukje op het eind of aan het begin.
Ondertussen zocht ik bij P&D Light de buitenverlichting uit, zoals spotjes voor in de vloer en spotjes die de boompjes straks moeten aanlichten. Ook buitenverlichting voor aan de muur werd uitgezocht.
In de voortuin was men ondertussen klaar met de beplanting van de buxus en waren dan ook erg blij met het resultaat!
Hierna werd het dan eindelijk tijd voor mijn eerste bad en dat liet ik dan ook vol goede moed vollopen. Het zag er erg uitnodigend uit en ik wachtte dan ook niet al te lang met om een duik te nemen. Ik zal de details besparen. Oké, eentje dan, maar dan ga ik nu even genieten!
(Lees ook dossier: Bouw Havenkom)
