Vanavond was het dan eindelijk zo ver. Nadat Jurien en ik het er ongeveer 10 jaar geleden in de bollenschuur over eens waren dat Slipknot naast een geweldige perfomance ook een ongelooflijke pokke-herrie was, wilden we toch wel eens een echt concert meemaken.Daarom bestelden we enkele maanden geleden 2 kaarten voor het concert in de Lotto Arena in Antwerpen, met gastoptredens van Children Of Bodom en Machine Head. Eenmaal daar aangekomen na een vrij zware avond daarvoor op de kerstparty in de Staver, werd ons direct verteld dat Machine Head voor die avond gecancelled was. De gitarist was onwel geworden tijdens het laatste optreden. Helaas pindakaas, maar zij waren niet echt de reden dat we hier kwamen.
Binnen gekomen liep de zaal al aardig vol en dat terwijl we pas tegen 20:00 de zaal in kwamen en Children Of Bodom om 20:00 zou beginnen. Die startten echter een half uurtje later, toen de zaal alweer een stuk voller stond.
Ik had nog nooi naar Children Of Bodom geluisterd of hen gezien (behalve vanmiddag via YouTube) en ik ben van mening dat ik dat ook nooit ga doen ook.
Oké, als band in een voorprogramma heb je vaak geen spannend decor, maar de muziek en dan vooral de zang vond ik echt bagger. Tja ik hou ook niet echt van dat soort muziek. Ook niet van Slipknot overigens, maar we gingen immer voor de show zelf.
Hoewel het publiek wat los gespeeld werd, kwam het niet tot een hoogtepunt tijdens het optreden van Children Of Bodom. Zij verlieten dan ook na ruim 30 minuten het speelveld en maakte de zaal, die imiddels nóg voller geworden was, zich op voor het échte optreden waar iedereen voor gekomen was.
Vlak voor het optreden klommen nog 2 accrobaten, die het licht moesten bedienen, in de stellages en namen hun positie in. Kort daarna brak bijna letterlijk de hel los...
Slipknot is een band waarvan je het genre het beste schijnt te kunnen omschrijven als een "nu-metalband". Nu-metal combineert de zware zang en het zware gitaarwerk van de metal en punk met hiphopinvloeden zoals rap en het gebruik van samples. De 9 koppen tellende band ziet er angstaanjagend uit omdat ze allemaal een bizar masker dragen. Dat is natuurlijk "part of the show" en die show die krijg je!
Niets was er tijdens hun optreden te gek. Er bewogen complete decorstukken, waarvan onder andere de complete drumset zoals in het allerlaatste nummer gebeurde en te zien is op onderstaand filmpje. De drummer, Joey Jordison, werd vastgegespt in een Recaro-stoel en de drumkit ging met drummer en al de lucht in en draaide toen verticaal.
De show was overdonderend evenals het geluid, want ik heb zelden pijn in mijn hoofd gekregen van de vele decibellen die door een ruimte vlogen waar ik me op dat moment in bevond.
Het publiek werd uitzinnig en de energie die vrij kwam was overweldigend. Echt fantastisch als de hele zaal los gaat, staat te springen, crowd-surft of elkaar beukt in de moshpit.
Microfoonstandaards vlogen in het rond, bandleden sloegen met honkbalknuppels op lege biervaten of headbangden bijna hun hoofd eraf. Wat een optreden, wat een energie, wat een herrie en wat mooi om al die mensen ongelooflijk uit hun dak te zien gaan.
Ookal is het geen muziek dat ik dagelijks luister of ook maar een cd van in mijn auto heb liggen, ik vond het fantastisch om Slipknot eens in het echt mee te maken en hen live te zien spelen. Ik zal niet snel nóg een keer naar een concert gaan of misschien ook wel, al was het alleen vanwege de show!
Op weg naar huis, deed de stilte in de auto gewoon pijn aan onze oren. Had ik toch die oordopjes maar meegenomen. Goede les voor de volgende keer!
De volledige fotoserie van vanavond is terug te vinden op mijn Flickr pagina. Als bonus hieronder een filmpje van het laatste nummer van het concert, waarbij de drummer van Slipknot wel hele rare kanten op gaat met zijn drumstel...
Kijk voor meer filmpjes ook eens in Mijn Filmdossier of op mijn YouTube Channel.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten