Het kriebelde alweer lange tijd. Zeker nadat Bjorn het vorige week ook deed en wij tot dusver nog steeds geen knopen hebben doorgehakt. Ik heb het over meubels kijken, waar ik het afgelopen jaar erg goed in ben geworden. Eind juli hebben we eigenlijk onze droommeubels gevonden (als ik dat zo kan noemen), maar tot dusver hebben we ze nog steeds niet durven bestellen. Wat zou dat toch zijn? Bang dat je in de tussentijd toch nog iets tegen komt wat nèt iets mooier is? Of hetzelfde zien maar dat ontzettend in prijs scheelt? Ik weet het eigenlijk niet, misschien wel allebei en omdat Bjorn zei dat ze bij een meubelzaak in Woonmall Alexandrium wellicht dezelfde meubels hadden als dat wij in juli in Hugowaard vonden, maar dan een tikkeltje goedkoper, reisden we vandaag af naar Rotterdam om dat eens met eigen ogen te bekijken.Toen we de desbetreffende meubelzaak inliepen, begon het direct goed. Er stond wel een lekkere bank en wat andere mooie meubels, maar toch nog niet iets wat onze droommeubels kon overtreffen. Geen probleem, want we stonden nog maar 3 meter binnen de deuren van de winkel en zo te zien strekte de winkelruimte zich nog heel ver uit naar achteren. Terwijl we door de winkel liepen, toonden zich echter weinig meubels waar wij direct aandacht voor hadden en tussen de vele beschikbare kleurenstalen zat nou ook niet echt iets wat in de buurt kwam van onze gedachten.
Teleurgesteld verlieten we dan maar na enige tijd de winkel en liepen verder, want het Alexandrium is één groot meubel paradijs. Na nog wat winkels van binnen te hebben gezien en evenveel teleurstellingen te hebben verwerkt, belandden we tenslotte op een van de terrasjes, waar we een bescheiden tijd moesten wachten op iets te eten en te drinken (zo nam ik een heerlijke, een jus doorlopen gehaktbal met gebakken uitjes).
Gelukkig zagen we vanaf ons tafeltje een bekend logo in de verte. Dat was het logo van Bruynzeel, waar wij vorig jaar oktober onze keuken al kochten. Eigenlijk kenden we onze keuken alleen nog van plaatjes, het was tenslotte alweer zo lang geleden. Daarom besloten we naar Bruynzeel te gaan en onze keuken op te zoeken om weer eens even een goed beeld te krijgen hoe hij er ookalweer uitzag.
Toen we een bepaalde sectie van de winkel inliepen, zagen we hem in de verte al staan. Onze keuken! Janine was niet meer te stoppen en liep op een drafje regelrecht op haar doel af. Ze waande zich direct een keukenprinses in Sommelsdijk en trok een van de laden open. Ook de andere kastjes moesten het ontgelden om weer even "dat gevoel" te krijgen. Gaandeweg begon het verlangen naar ons nieuwe huis weer almaar groter te worden en nadat we nog wat details geïnspecteerd hadden (zoals het gasfornuis), vertrokken we snel richting Hellevoetsluis, om even bij mijn nichtje Sylvana en haar vriend (en toekomstig man vanaf 2008) langs te gaan. Hun huis was enkele weken terug opgeleverd en dus was het tijd om hen met een bezoekje te vereren. Volgend jaar ben ik namelijk (en ik voel me echt zéér vereerd) getuige bij haar huwelijk!
Toevallig verschilde hun huis qua grootte en indeling, niet heel veel van het onze en zo kregen we direct weer wat nieuwe ideetjes voor ons nieuwe huis. Na een rondleiding te hebben gehad en nog even wat te hebben gedronken besloten we weer lekker richting Ouddorp te gaan en zwaaiden we Sylvana en André vaarwel.
Conclusie van de dag? Dat we nu toch wel écht zeker zijn van onze meubelkeuze, we ons niet meer laten verleiden naar andere winkels te gaan en dat we eind december de knoop definitief gaan doorhakken!
(Lees ook dossier: Bouw Havenkom)
