Vanmorgen vertrokken we later dan normaal, want het was gisteravond laat geworden. Nog even de foto's van de dag bekeken, m'n blog bijgewerkt en dan zit je zo half in de nacht.Rond een uur of 11 vertrokken we dan ook pas richting ons volgende hotel in de 'Bryce Canyon' maar niet voordat we even langs de 'Hoover Dam' gereden waren, die zo'n 40 kilometer buiten Las Vegas gebouwd was. Het stuwmeer bij de Hoover Dam (dat vernoemd is naar President Herbert Hoover) zorgt voor de broodnodige elektriciteit van Las Vegas en nu snap ik dan ook waarom ze zoveel lampjes kunnen laten branden.
Grote kolommen stonden er aan de andere kant in 'Lake Mead' (dat vernoemd is naar de toenmalige projectleider van de dam die tussen 1931 en 1935 werd gebouwd) die er voor zorgen dat het water weg kan lopen wanneer het te hoog komt te staan.
De dam staat loopt ook precies tussen twee staten in en dat is dan ook te zien aan de twee paar kolommen. De ene staat in Nevada en de andere staat in Arizona.
We reden verder en voelden ons nietig toen we door de grote bergpassen reden en na enkele honderden kilometers veranderden de rots formaties langzaam tot prachtig rood gekleurde, door de geschiedenis afgesleten gebergten.
Zo kwamen we ook uit bij 'Zion National Park' waar we door werkelijk adembenemende bergpassen reden, die ons over riviertjes en bijzonder gesteente voerden. Helaas waren we te laat om met de shuttle mee te gaan, de vallei in, want het werd al laat en we moesten ook nog een flink stuk rijden.
Opeens kwamen we wilde dieren tegen (eindelijk levende!) en het bleken 'Elks' te zijn (een soort van steenbokken), die ons vanaf de rots al lang voordat wij ze zagen, in de gaten hadden.
We werden een goed bekeken en in de gaten gehouden en je zag ze denken "Wat moet die kalende Sommelsdieker nou hier?"...
Wij vonden het maar wat schitterend en stonden een tijdje zonder iets te zeggen, vlak bij deze dieren en keken hoe ze aten of lagen te zonnen.
We moesten helaas snel verder, want de avond begon in te vallen en we moesten nog 1,5 uur rijden. De bergen leken zo met het ondergaan van de zon, licht te geven en de sfeer die het geeft is erg bijzonder en rustgevend.
Uiteindelijk kwamen we rond half 9 aan in het Best Western van 'Bryce Canyon City', maar bleken niet hier, maar aan de andere kant van de weg te vertoeven, waar Ruby's Inn uitgegroeid was tot een gigantische accommodatie van verschillende appartementencomplexen.
Het maakte ons allemaal niet uit, als we maar konden eten en daarna ons bed op konden zoeken, want we waren bekaf.
Wat hadden we ook vandaag weer mooie dingen gezien en Amerika lijkt steeds mooier te worden naarmate onze reis vordert. Ik kan het hier met foto's laten zien, maar je moet het echt zelf een keer gezien hebben om te begrijpen wat we nu precies zo mooi vonden. De adembenemende landschappen zitten waarschijnlijk voor de rest van ons leven in ons geheugen gegrift, want zoiets moois hebben we nog maar weinig gezien...
Morgen gaat de reis vanuit de Bryce Canyon via Lake Powell richting de Grand Canyon, waar we ook zullen overnachten. De tocht zal weer zo'n 500 kilometer zijn en naar verwachting weer de hele dag in beslag nemen.
Als bonus dit keer een filmpje vanuit het werkelijk prachtige Zion National Park, dat je alleen met eigen ogen op z'n mooist kunt zien...
